Rijbewijs

mei 31, 2012

Op het parkeerterrein van de Albert Heijn. Ik wil in de auto stappen en zie op de grond een stukje rijbewijs liggen. Ik raap het op. Op de achterkant prijkt de uitgeknipte en geplastificeerde pasfoto van een man van een jaar of veertig.

Toen ik mijn papieren rijbewijs in moest ruilen voor een plastic exemplaar van creditkaartformaat, mocht ik mijn oude rijbewijs niet houden. Ook niet als het ongeldig werd gemaakt. Nee, vertelde de mevrouw aan de balie me, mijn rijbewijs moest centraal vernietigd worden.

Ik vraag me dus af hoe het kan dat ik nu een foto, vastgeplakte op een stuk rijbewijs, in mijn handen heb. Ik kan me niet voorstellen dat die uit een nog geldig rijbewijs is geknipt en toch lijkt dat de enige mogelijkheid. Ik ben geĆÆntrigeerd.

Ik kijk nog even naar de foto. De man op de foto kijkt terug. Het voelt wat vreemd om iets zo persoonlijks van een onbekend iemand in mijn handen te hebben. Ik laat de foto op de grond vallen. Ik neem de man liever niet mee naar huis.

Advertenties

Uit de oude doos

mei 31, 2012

La Tarantella was erg leuk om te spelen. Jammer dat I geblesseerd raakte en we er noodgedwongen mee op moesten houden.

Fotografie: Frank Bassleer


Vogeltje

mei 30, 2012

Ik duw haar in een rolstoel door het ziekenhuis. Ze wijst vrolijk de weg. Bij het laboratorium kijk ik de andere kant op als de naald haar dunne arm in gaat. Kan ze dat wel aan, drie buizen bloed die zomaar uit haar getrokken worden? Het lijkt zo veel. Ik rijd haar de wachtkamer binnen. Ik rijd haar de kamer van haar arts binnen. Ik rijd haar de apotheek binnen. Op weg naar de uitgang trek ik met de rolstoel een sprintje door de lange, brede gang. Ik zie haar kuif wapperen. En de rimpels van haar lach.


Groei

mei 29, 2012

Fijn om de moestuin te zien groeien. Om groene sprietjes met twee blaadjes tussen de kluiten uit te zien komen. En te weten dat ik dat veroorzaakt heb.

Vanochtend keek ik iets kritischer naar de nieuwe plantjes en zag dat ze ook groeiden waar ik niets heb gezaaid. Ik vermoed dat het overgrote deel van de scheuten niet veel meer is dan onkruid dat mijn gewoel in de klei en gegieter zeer apprecieert.


Ochtend in de buiten

mei 28, 2012

Ik ben vroeg wakker. De zon schijnt. De lucht is strak blauw. Ik drink koffie op de tuinbank. Naast me rekt een kip zijn nek en springt naar een laaghangend pruimenboomblaadje. In de wei staan paard en pony rustig te grazen. Op het land van de buurman dartelt een haas.

Uit mijn moestuin-heuvelruggen groeien heel kleine plantjes. Uit de gisteren begieterde klei komen in de felle ochtendzon minuscule dampwolkjes. Ik pak een spitvork en ga aan de slag.


Communicatie

mei 27, 2012

Ik rijd mijn oom naar de boot. Hij zegt: wat zijn er hier veel bomen. Prachtig. Ik zeg: deze weg is een uitzondering, Zeeuws Vlaanderen is redelijk boom-arm. Hij zegt: Ja,ja, Zeeuws Vlaanderen is boom-rijk ja. Prachtig, die schaduw op de weg.


Ongeloof

mei 26, 2012

Na het optreden komt een blonde man van een jaar of 35 op ons afgelopen. Hij lijkt geƫmotioneerd als hij zegt dat hij de voorstelling klasse vond. Hij kijkt me diep in de ogen en geeft me drie kussen op de wangen. Ik denk eerst: moet ik deze man kennen? Daarna denk ik: is hij misschien geestelijk gehandicapt? Ik loop achter hem aan en geef hem een ansichtkaart van de act. Hij pakt mijn hand tussen twee van de zijne en dankt me zacht maar intens. Waarom kan ik hem niet gewoon geloven?