Moeder

mei 30, 2013

Vader was dood. Moeder woonde met haar twee zoons op de boerderij. De oudste zorgde voor de koeien en bewerkte het land. De jongste was de reiziger van de familie. Hij werkte in een fabriek aan de overkant van de Westerschelde. De broers hadden altijd ruzie. In de woonkamer brulden tegelijkertijd twee tv’s. Geen van de broers wilde naar het voorkeursprogramma van de ander kijken. De jongste broer weigerde te helpen op de boerderij. Als hij vrij was lag hij op bed of dronk hij. Als hij werd uitgescholden door zijn oudste broer omdat ze vanwege zijn luiheid een kalf verloren hadden, verdedigde moeder hem.

De weg langs de boerderij werd verbreed. Het industrieterrein werd uitgebreid. De boerderij werd onteigend. De broers verhuisden samen naar een andere boerderij. Moeder naar het bejaardentehuis. In het bejaardentehuis beleefde moeder haar beste jaren. Ze had het nog nooit zo gezellig gehad.


Lady Grey

mei 29, 2013

Looking in my cup of tea
(A too dark Lady Grey)
I see someone staring back at me
And don’t know what to say
I fall into a murky sea
I close my eyes and pray

Oh Lady Grey
Lady Grey
Raise your anchor
Sail away

Gazing at some coffee stains
Blooming on the floor
I hear cloudy days where boredom reigns
Knocking at my door
I knot endless daisy chains
Feel empty to the core

Oh Lady Grey
Lady Grey
Raise your skirts and
Run away

Staring at my desktop screen
Dull with dust and grime
I add another layer of nicotine
Feel old before my time
I sink into a clammy dream
I wake up and I cry:

Oh Lady Grey
I’m gagged and bound
Lacking the courage to escape (I’m)
Lost and never found
Kicking dust
On the company ground
Kicking dust
On the company ground

Looking in my cup of tea
(A perfect Lady Grey)
I see a honey coloured sea
In which some tea leaves sway
I take a sip…
My mind unzips…
I face another day

Oh Lady Grey
Sweet Lady Grey
Spread your wings and
Fly away

———-
Liedtekst:
Esther van Gorp
Tom de Poorter


Waves

mei 28, 2013

wavesolst1_fhdr


Huil maar niet

mei 27, 2013

Ik zit op de passagiersstoel. Kijk uit het raam. Probeer de tranen achter mijn ogen weg te knipperen. Ik probeer de tranen in mijn ogen weg te knipperen. Ik kijk naar de flats en grasveldjes. Opeens komen de tranen toch. Met geluid. En schouderbewegingen. Ik geneer me maar kan er niets aan doen. Ik zoek in mijn handtas. Mijn hoofd nog steeds afgewend. Ik vind een sjaal en snuit mijn neus.


Hond van de boerderij

mei 26, 2013

We bouwen op voor een buitenvoorstelling. De première van Waves tijdens een theaterfietstocht in het uiterwaardengebied van de IJssel. Op de boerderij waar we spelen woont een hond. Die vindt dat we daar niets te zoeken hebben. Het is een grote hond met veel wit slijm in zijn ooghoeken. Ik ben niet bang van hem maar vind hem wel vies. De hond blaft. Ik zeg hem dat hij zijn bek moet houden. Hij blaft stug door. Hard. En verdomd irritant. Ik vraag aan de boerin of hij binnen mag. Dat mag. Binnen een minuut staat de hond weer buiten. Hard te blaffen. Hij steekt zijn kop in de zak met lunchpakketten. Ik jaag hem weg. Hij blaft. Ik voel tranen opkomen achter mijn ogen.


Identiteit

mei 24, 2013

Ik vraag me af of ik nou wel of niet een kind ben van deze tijd. En bedenk dat het onnodig is om me daar het hoofd over te breken.

madmen


Spin

mei 23, 2013

“Kom eens kijken, dit is echt grappig!” roept hij vanuit de badkamer. Vanachter het douchegordijn steekt hij een pastelgroene handdoek met daarop een dikke, zwarte spin. “Zat in mijn handdoek.” “Verdorie, die is groot,” zeg ik en bied aan de spin buiten te zetten. Even later geef ik hem een goed uitgeklopte en grondig geïnspecteerde handdoek terug. Hij droogt zich verder af. Ik hoor een kreet uit de badkamer. Hoor: “Dit geloof je niet.” In de douchebak ligt een enigszins verfrommelde, dikke, zwarte spin. “Zat in mijn handdoek,” zegt hij beteuterd.


Waves

mei 22, 2013

Opeens hebben we een nieuwe act. Waves. Een bevriend theaterbureau vroeg of we geen doekenact konden maken met live gitaarmuziek. Voor hun theaterfietstocht langs de IJssel, aanstaande zaterdag. Met als thema water. We hebben onszelf verrast. P op gitaar met loop station en ik in de doeken die vloeien, golven, klapperen en wervelen. “Hallucinant,” zei T nadat hij onze repetitie had gezien. Hij had tranen in zijn ogen.

waves1a


Mijn ballen

mei 21, 2013

Hij was weduwnaar. En jarig. Zijn kinderen hadden voor het feest inkopen gedaan en bedienden de gasten. Hij hoefde niets te doen. Behalve in zijn stoel zitten en feest vieren. Hij had het naar zijn zin. Totdat zijn schoondochter uit de vriezer een bak gehaktballetjes haalde en die op wilde warmen voor de gasten. “Dat zijn mijn ballen!” snauwde hij.


Vintage jurken

mei 20, 2013

In het witte setje met Delfts blauw motief zit ik in een roeibootje op een ven. In de bruine jurk met geruite rok werk ik op kantoor tussen mannen in pak met hoornen brillen. In de Laura Ashley jurk heb ik zeven kinderen. In de beige doorknoopjurk maak ik jam. In het blauwbruine mini-jurkje denk ik na over borstverkleining. In de Amerikaanse jurk met pofmouwen speel ik in Dallas. In de zwarte maxi dress met witte stippen wacht ik braaf en geduldig op de prins met zijn witte paard.

vintage15_fhdr


Langs de weg

mei 19, 2013

fietser_fhdr


Waar is iedereen?

mei 18, 2013

Zo’n avond die je vrijgehouden hebt. Een afspraak die niet doorgaat. Alle klussen geklaard. En daar zit je dan.

stoelen


Van horen zeggen

mei 17, 2013

Ze maakt schoon bij andere mensen. Om een centje bij te verdienen. Ze komt overal. Bij gewone mensen, bij rijke mensen, bij oude mensen, bij vreemde mensen. Ze vertelt over een echtpaar. Tweeverdieners. Ze maakte schoon als het echtpaar werkte. Tijdens het stofzuigen vond ze foto’s op de salontafel. Die zo duidelijk in het zicht lagen dat ze er niet overheen kon kijken. Naaktfoto’s. Waarop de vrouw te zien was met een stofzuigerhulpstuk in haar meest intieme lichaamsopening.


Vogeltje

mei 16, 2013

Ze is boos, zegt ze. Woedend. Ze zit aan de grote keukentafel. Haar ogen staan mat. Na een hele nacht boos zijn en niet slapen.

Al een tijd heeft ze last van ontstekingen en pijn in haar mond. Al een tijd krijgt ze het ene advies na het andere van huisarts en specialist. Het ene medicijn na het andere. Waarop ze steevast allergisch reageert. En de ene diagnose na de andere. Nu heeft ze van pillen die ze al zes jaar voorgeschreven krijgt en slikt de bijsluiter bestudeerd. Bij de bijwerkingen vindt ze de ontstekingen in de mond. En ze leest dat het medicijn maximaal acht weken geslikt mag worden.


Soms gaat het gewoon even niet zo lekker

mei 15, 2013

Dan wil je alleen nog maar je hoofd op de grond leggen. En nooit meer bewegen.

ketting_fhdr


Snorkel

mei 14, 2013

Ik zou best aan de Middellandse zee willen zijn. En de zon voelen. Voor mij geen snorkel. Ik krijg geheid oorontsteking als ik onder water ga.

snorkel_fhdr


Lammetje

mei 13, 2013

In de wei lopen lammetjes. Een heleboel lammetjes. Altijd mekkert er wel eentje naar zijn moeder. Tegen de avond worden ze wild. Ze rennen achter elkaar aan, springen van de ene naar de andere kant van de greppel en rijden tegen elkaar op. Gezellig, vrolijk en onbezorgd.

Een lammetje heeft een vuilwitte vacht. Misschien rent hij ’s avonds ook wel hard, maar ik heb het hem nog niet zien doen. Het lijkt alsof er iets uit zijn bekje steekt. Alsof hij een bloedrode bal tussen zijn lippen heeft geklemd. Het geen bal, maar het zijn zijn lippen zelf. Het lammetje heeft herpes. De slijmvliezen in zijn bekje zijn monsterlijk opgezwollen en puilen naar buiten. Met datzelfde bekje graast hij. En drinkt hij melk. Telkens als ik vanuit mijn slaapkamerraam klaaglijk gemekker hoor denk ik dat het het vuilwitte lammetje is.


Luxe is overbodig

mei 12, 2013

friekens_fhdr

Terug thuis kan ik pas weer echt ontspannen. Ik ben verwend.


Wilt u iets kopen mevrouw?

mei 11, 2013

Een set van 32 glazen? Nou nee, dat is me te veel. En die flanellen pyjama met pluis blief ik ook niet. Op de rommelmarkt koop ik wel een zakje met 15 klosjes garen (goed voor heel wat meters naaiplezier) en een vintage statief in een schimmelige tas. Weer thuis voel ik me vies. En koud. Zonder mijn handen gewassen te hebben eet ik wat crackers. Even kan niets me meer schelen.


Buiten in de zon

mei 10, 2013

We zitten op een bankje dat wat minder blauw is dan vorig jaar. In onze handen een glas rode smoothie. De zon is warm op mijn armen. Vlak voor ons landt een vlinder. In de moestuin zijn de pastinaakplanten – overgebleven van vorig jaar – kniehoog. Naast de schuur zigzaggen de koppen van twee bergeenden door het ongemaaide gras.


Curtain call

mei 9, 2013

IMG_1750_fhdr


Relax

mei 6, 2013

Op een platdak in Amsterdam. In de zon. Lafuma stoeltje. Laptop op schoot. Blote voeten op kiezels. Flarden gitaarmuziek uit een openstaande deur. Bouwvakkers hameren een steiger in elkaar. Een van hen laat een boer.


Flitsen

mei 4, 2013

De pastoor draagt onder zijn toga zwarte hippe laarzen. Een oudere mevrouw uit het koor balanceert op rode, hooggehakte schoenen. Ze raapt een gevallen hostie van de grond op en steekt hem in haar mond. Ik zie een heilige met een stel gouden pijlen in zijn lijf. Een andere heilige trekt aan een van de pijlen. Of misschien duwt hij hem er juist in. Een vrouw condoleert met mond vol hostie de broer van de overledene. Op het kerkhof staat een wit pick-upje met spades klaar voor de afwerking.


Muziek en taal

mei 3, 2013

Ik luister naar gitaarmuziek. Live. En zang. Engels. Amerikaans Engels wel te verstaan. En mondharmonica. Ik vind de gitaar wat lomp. Maar wie ben ik om te oordelen? Ik ben geen kenner. De liedteksten zijn simpel. Heel simpel. Ze bestaan uit niet meer dan een zinnetje of drie met een reeks herhalingen. Het publiek schudt op de muziek met het hoofd.

Na de pauze stapt een tweede gitarist het podium op. De muziek wordt subtieler. De taal af en toe Zeeuws Vlaams. De Zeeuws Vlaamse liedteksten vertellen een verhaal. Het publiek is alert. Mensen gaan rechter op zitten. Een jonge man lacht om een grappige frase.


Keramiek

mei 2, 2013

In de kringwinkel zie ik twee prachtige ronde keramiek vaasjes met dekseltjes. Eentje is zeegroen met blauw gemêleerd en heeft een mat antracietkleurig deksel. De andere is gemarmerd wit met het oog van Sint Lucia. En laat ik nu net van dat oog van Sint Lucia (een geslepen schelpje uit de Middellandse zee waarin een gekrulde wimperhaar te zien is) een ring en oorbellen hebben. Ik koop ze. Allebei.

Thuisgekomen denk ik opeens aan een kunstenares die met keramiek werkt en die me vertelde dat haar gevraagd was een urn te maken voor een overleden kindje. Ze werkt veel met blauw. Hetzelfde blauw als dat ene vaasje. Ik kijk met een scheef oog naar mijn aanwinsten. Ze lijken verdacht veel op urnen. Ik zou het positief kunnen bekijken en denken dat mijn nabestaanden na mijn dood nu tenminste niet achter een urn aan moeten. Maar ik wil helemaal niet gecremeerd worden. Ik wil niet als een afbakbrood in de oven. En dan verpulverd worden met een soort straaljagervlam. Ik wil begraven worden en door wormen worden opgegeten. Of in ieder geval – terwijl ik leef – denken dat dat is wat er na mijn dood zal gebeuren. En als ik dan toch in de oven ga, dan wil ik niet opgesloten worden in een pot. Strooi me dan alsjeblieft uit.


Munt

mei 1, 2013

De smoothie van de dag bestaat behalve water uit aardbeien uit de vriezer, wortel, een halve banaan en verse munt. Voor de munt loop ik naar de kreek. Ik zie kleine plantjes op de plek waar vorig jaar de munt stond. Ze staan ook in het water. En zelfs onder water. Maar ik kan niet zeggen dat ik ze herken als munt. Ik wrijf een blaadje fijn tussen mijn vingers. Ik ruik munt. Denk ik toch. Ik pluk twee toppen en gooi ze in de blender bij de rest van de ingrediënten. Als de smoothie mooi fijn en aardbei-rood is breng ik een glas naar de boerderij. Ik neem een paar slokken uit mijn eigen glas. Krijg een raar gevoel in mijn keel. Krijg het benauwd. Even. Was dat wel munt? Ik twijfel of ik het andere glas terug moet halen. Of ik moet waarschuwen. Ik neem nog een paar slokken. Ik drink mijn glas leeg en doe een middagdutje.