Moeder

mei 30, 2013

Vader was dood. Moeder woonde met haar twee zoons op de boerderij. De oudste zorgde voor de koeien en bewerkte het land. De jongste was de reiziger van de familie. Hij werkte in een fabriek aan de overkant van de Westerschelde. De broers hadden altijd ruzie. In de woonkamer brulden tegelijkertijd twee tv’s. Geen van de broers wilde naar het voorkeursprogramma van de ander kijken. De jongste broer weigerde te helpen op de boerderij. Als hij vrij was lag hij op bed of dronk hij. Als hij werd uitgescholden door zijn oudste broer omdat ze vanwege zijn luiheid een kalf verloren hadden, verdedigde moeder hem.

De weg langs de boerderij werd verbreed. Het industrieterrein werd uitgebreid. De boerderij werd onteigend. De broers verhuisden samen naar een andere boerderij. Moeder naar het bejaardentehuis. In het bejaardentehuis beleefde moeder haar beste jaren. Ze had het nog nooit zo gezellig gehad.

Advertenties

Lady Grey

mei 29, 2013

Looking in my cup of tea
(A too dark Lady Grey)
I see someone staring back at me
And don’t know what to say
I fall into a murky sea
I close my eyes and pray

Oh Lady Grey
Lady Grey
Raise your anchor
Sail away

Gazing at some coffee stains
Blooming on the floor
I hear cloudy days where boredom reigns
Knocking at my door
I knot endless daisy chains
Feel empty to the core

Oh Lady Grey
Lady Grey
Raise your skirts and
Run away

Staring at my desktop screen
Dull with dust and grime
I add another layer of nicotine
Feel old before my time
I sink into a clammy dream
I wake up and I cry:

Oh Lady Grey
I’m gagged and bound
Lacking the courage to escape (I’m)
Lost and never found
Kicking dust
On the company ground
Kicking dust
On the company ground

Looking in my cup of tea
(A perfect Lady Grey)
I see a honey coloured sea
In which some tea leaves sway
I take a sip…
My mind unzips…
I face another day

Oh Lady Grey
Sweet Lady Grey
Spread your wings and
Fly away

———-
Liedtekst:
Esther van Gorp
Tom de Poorter


Waves

mei 28, 2013

wavesolst1_fhdr


Huil maar niet

mei 27, 2013

Ik zit op de passagiersstoel. Kijk uit het raam. Probeer de tranen achter mijn ogen weg te knipperen. Ik probeer de tranen in mijn ogen weg te knipperen. Ik kijk naar de flats en grasveldjes. Opeens komen de tranen toch. Met geluid. En schouderbewegingen. Ik geneer me maar kan er niets aan doen. Ik zoek in mijn handtas. Mijn hoofd nog steeds afgewend. Ik vind een sjaal en snuit mijn neus.


Hond van de boerderij

mei 26, 2013

We bouwen op voor een buitenvoorstelling. De première van Waves tijdens een theaterfietstocht in het uiterwaardengebied van de IJssel. Op de boerderij waar we spelen woont een hond. Die vindt dat we daar niets te zoeken hebben. Het is een grote hond met veel wit slijm in zijn ooghoeken. Ik ben niet bang van hem maar vind hem wel vies. De hond blaft. Ik zeg hem dat hij zijn bek moet houden. Hij blaft stug door. Hard. En verdomd irritant. Ik vraag aan de boerin of hij binnen mag. Dat mag. Binnen een minuut staat de hond weer buiten. Hard te blaffen. Hij steekt zijn kop in de zak met lunchpakketten. Ik jaag hem weg. Hij blaft. Ik voel tranen opkomen achter mijn ogen.


Identiteit

mei 24, 2013

Ik vraag me af of ik nou wel of niet een kind ben van deze tijd. En bedenk dat het onnodig is om me daar het hoofd over te breken.

madmen


Spin

mei 23, 2013

“Kom eens kijken, dit is echt grappig!” roept hij vanuit de badkamer. Vanachter het douchegordijn steekt hij een pastelgroene handdoek met daarop een dikke, zwarte spin. “Zat in mijn handdoek.” “Verdorie, die is groot,” zeg ik en bied aan de spin buiten te zetten. Even later geef ik hem een goed uitgeklopte en grondig geïnspecteerde handdoek terug. Hij droogt zich verder af. Ik hoor een kreet uit de badkamer. Hoor: “Dit geloof je niet.” In de douchebak ligt een enigszins verfrommelde, dikke, zwarte spin. “Zat in mijn handdoek,” zegt hij beteuterd.