Italian lover

juli 31, 2013

Ik denk terug aan die Italiaanse man met wie ik een avondje op stap ging op Siciliƫ. Ik weet niet veel meer van zijn uiterlijk. Hij zal wel zwart haar gehad hebben. Hij was niet mager. Wat ik nog wel weet is hoe slecht zijn adem rook. In de auto legde hij zijn hand op mijn been. Er gingen alarmbellen rinkelen. Ik duwde zijn hand weg. Hij legde hem terug. Ik duwde hem weg. Hij was beledigd. Ik zat immers in zijn auto.

Hij schepte op over zijn baan bij de krant in Messina. Hij zweette. Hij nam me mee naar het tweede huis van zijn ouders. In een droevig dorpje aan de kust. Hij manoeuvreerde wel tien minuten om zijn auto een krappe poort in te rijden. Ik vroeg me – me stierlijk vervelend – af waarom hij de auto niet gewoon langs de weg parkeerde. De auto bleek van zijn vader te zijn.

Binnen trok hij twee flessen wijn open. Wit en rood. En wilde boven op het dakterras naar de sterren kijken. Ik wilde geen sterren kijken. Het dakterras was niet meer dan een platdak dat bedekt was met asfaltpapier en het was er ijskoud. Hij stelde voor om een dekentje mee te nemen. Voor de warmte. Ik stelde me voor wat hij nog meer met dat dekentje wilde.

Hij gaf me een cadeau. In feestverpakking. Een doosje van een juwelier. Met een trendy armband. Een lelijke trendy armband. Ik wilde geen cadeau. Niet van hem. Hij drong aan. Ik stribbelde tegen.

Niet veel later zette hij me terug af bij de groene deuren van de Terra Rossa. Met twee geopende flessen wijn en een doosje met armband. De armband heb ik aan mijn broer gegeven.

flatsmessina

Advertenties

Engel

juli 30, 2013

Onverwachts, op het Vlaamse platteland, kom ik een engel tegen.

engel


Mooie man

juli 29, 2013

Ik kom niet vaak mannen tegen die ik echt mooi vind. Laatst gebeurde het dan toch een keer. De mooie man reed op zijn vouwfietsje op mijn vriendin af en verontschuldigde zich voor het niet smssen. Ik keek hem even aan, maar wendde daarna mijn hoofd af. Omdat ik mooie mannen een beetje eng vind. Gelukkig negeerde hij mij volledig.


Liedje

juli 28, 2013

Ik loop door Gent met een liedje in mijn hoofd. Ik zou nog met een bevriend gitarist aan een liedje werken, dus dat komt goed uit. Het liedje is in het Zeeuws Vlaams. Wat nog beter uitkomt, omdat de gitarist zijn liedjes doorgaans in het Zeeuws Vlaams zingt. Ik zet mijn fotocamera op de video-modus en zing zacht het liedje in. Zodat ik het niet kan vergeten.

Ik wandel door. Ik loop een winkel binnen en koop een mini- blocnote en een pen. Om de tekst op te schrijven. Wat ik vervolgens niet doe omdat ik de maagdelijke blocnote te mooi vind. Op de Vlasmarkt zing ik een nieuw idee in mijn camera. Een dame kijkt me vragend aan.


Als je een spiegel voorgehouden wordt

juli 27, 2013

Hoef je er nog niet altijd in te kijken.

buitenspiegelklein


Excuses

juli 25, 2013

Ik heb een afspraak in het ziekenhuis. Om twintig over vier, denk ik. Als ik om vijfentwintig over drie in mijn agenda kijk zie ik dat ik me een uur vergist heb en al vijf minuten te laat ben. Ik spring in de auto. Onderweg verzin ik allerlei excuses voor de vertraging. Hoe kan ik het verantwoorden? Uiteindelijk zeg ik simpelweg tegen de secretaresse: “Ik ben een kwartier te laat.”

 


Naast de Kennedybaan

juli 24, 2013

We klimmen over een roestig rood hek. Mijn vriend houdt galant prikkeldraad voor me omlaag zodat ik er overheen kan stappen. Door woest hoog gras, tingels en wilde bloemen banen we ons een weg naar de verlaten boerderij.

Het huis staat vol. Ligt vol. Overvol. Banken, stoelen, kasten, kranten, rouwbrieven, een trouwfoto, drie televisies, schoenen, servies. Een beeld van een vrouw met een afgebroken arm. Afgescheurd behang. Spiegels, textiel, losse deuren. Iets van bont. Alles op en door elkaar. Onder een dikke laag stof. En half vergaan.

Ik ben halverwege de trap als een man zijn hoofd naar binnen steekt. Hij vraagt ons wat we doen. Wij antwoorden. Hij vertelt. Over zijn moeder die hier woonde. Over het huis dat al vijftien jaar leeg staat. Over de eigenaar van de seksclub die er naaktfoto’s van zijn dames maakte. Over de twee vrouwen die met een camion voorreden en alle huisraad mee wilden nemen voor het goede doel. Over wonen in het havengebied. Over de man die in de boerderij op een stoel vastgebonden was en in brand gestoken zou worden. Hoe die man nog net gered was. En hoe jammer dat was, omdat het huis toen nog was verzekerd en een goede brand veel problemen zou hebben opgelost.

Pas als hij vertrokken is bedenk ik dat ik die dag behalve mijn halter-bh geen ondergoed onder mijn korte rode jurk draag.

rodetrap