Italian lover

juli 31, 2013

Ik denk terug aan die Italiaanse man met wie ik een avondje op stap ging op Sicilië. Ik weet niet veel meer van zijn uiterlijk. Hij zal wel zwart haar gehad hebben. Hij was niet mager. Wat ik nog wel weet is hoe slecht zijn adem rook. In de auto legde hij zijn hand op mijn been. Er gingen alarmbellen rinkelen. Ik duwde zijn hand weg. Hij legde hem terug. Ik duwde hem weg. Hij was beledigd. Ik zat immers in zijn auto.

Hij schepte op over zijn baan bij de krant in Messina. Hij zweette. Hij nam me mee naar het tweede huis van zijn ouders. In een droevig dorpje aan de kust. Hij manoeuvreerde wel tien minuten om zijn auto een krappe poort in te rijden. Ik vroeg me – me stierlijk vervelend – af waarom hij de auto niet gewoon langs de weg parkeerde. De auto bleek van zijn vader te zijn.

Binnen trok hij twee flessen wijn open. Wit en rood. En wilde boven op het dakterras naar de sterren kijken. Ik wilde geen sterren kijken. Het dakterras was niet meer dan een platdak dat bedekt was met asfaltpapier en het was er ijskoud. Hij stelde voor om een dekentje mee te nemen. Voor de warmte. Ik stelde me voor wat hij nog meer met dat dekentje wilde.

Hij gaf me een cadeau. In feestverpakking. Een doosje van een juwelier. Met een trendy armband. Een lelijke trendy armband. Ik wilde geen cadeau. Niet van hem. Hij drong aan. Ik stribbelde tegen.

Niet veel later zette hij me terug af bij de groene deuren van de Terra Rossa. Met twee geopende flessen wijn en een doosje met armband. De armband heb ik aan mijn broer gegeven.

flatsmessina


Engel

juli 30, 2013

Onverwachts, op het Vlaamse platteland, kom ik een engel tegen.

engel


Mooie man

juli 29, 2013

Ik kom niet vaak mannen tegen die ik echt mooi vind. Laatst gebeurde het dan toch een keer. De mooie man reed op zijn vouwfietsje op mijn vriendin af en verontschuldigde zich voor het niet smssen. Ik keek hem even aan, maar wendde daarna mijn hoofd af. Omdat ik mooie mannen een beetje eng vind. Gelukkig negeerde hij mij volledig.


Liedje

juli 28, 2013

Ik loop door Gent met een liedje in mijn hoofd. Ik zou nog met een bevriend gitarist aan een liedje werken, dus dat komt goed uit. Het liedje is in het Zeeuws Vlaams. Wat nog beter uitkomt, omdat de gitarist zijn liedjes doorgaans in het Zeeuws Vlaams zingt. Ik zet mijn fotocamera op de video-modus en zing zacht het liedje in. Zodat ik het niet kan vergeten.

Ik wandel door. Ik loop een winkel binnen en koop een mini- blocnote en een pen. Om de tekst op te schrijven. Wat ik vervolgens niet doe omdat ik de maagdelijke blocnote te mooi vind. Op de Vlasmarkt zing ik een nieuw idee in mijn camera. Een dame kijkt me vragend aan.


Als je een spiegel voorgehouden wordt

juli 27, 2013

Hoef je er nog niet altijd in te kijken.

buitenspiegelklein


Excuses

juli 25, 2013

Ik heb een afspraak in het ziekenhuis. Om twintig over vier, denk ik. Als ik om vijfentwintig over drie in mijn agenda kijk zie ik dat ik me een uur vergist heb en al vijf minuten te laat ben. Ik spring in de auto. Onderweg verzin ik allerlei excuses voor de vertraging. Hoe kan ik het verantwoorden? Uiteindelijk zeg ik simpelweg tegen de secretaresse: “Ik ben een kwartier te laat.”

 


Naast de Kennedybaan

juli 24, 2013

We klimmen over een roestig rood hek. Mijn vriend houdt galant prikkeldraad voor me omlaag zodat ik er overheen kan stappen. Door woest hoog gras, tingels en wilde bloemen banen we ons een weg naar de verlaten boerderij.

Het huis staat vol. Ligt vol. Overvol. Banken, stoelen, kasten, kranten, rouwbrieven, een trouwfoto, drie televisies, schoenen, servies. Een beeld van een vrouw met een afgebroken arm. Afgescheurd behang. Spiegels, textiel, losse deuren. Iets van bont. Alles op en door elkaar. Onder een dikke laag stof. En half vergaan.

Ik ben halverwege de trap als een man zijn hoofd naar binnen steekt. Hij vraagt ons wat we doen. Wij antwoorden. Hij vertelt. Over zijn moeder die hier woonde. Over het huis dat al vijftien jaar leeg staat. Over de eigenaar van de seksclub die er naaktfoto’s van zijn dames maakte. Over de twee vrouwen die met een camion voorreden en alle huisraad mee wilden nemen voor het goede doel. Over wonen in het havengebied. Over de man die in de boerderij op een stoel vastgebonden was en in brand gestoken zou worden. Hoe die man nog net gered was. En hoe jammer dat was, omdat het huis toen nog was verzekerd en een goede brand veel problemen zou hebben opgelost.

Pas als hij vertrokken is bedenk ik dat ik die dag behalve mijn halter-bh geen ondergoed onder mijn korte rode jurk draag.

rodetrap


Hygiene

juli 23, 2013

Altijd goed de handen wassen.

handenwassen_fhdr


Communicatie

juli 22, 2013

Soms frustreert het me dat ik anderen niet altijd begrijp. Dat ik signalen blijkbaar verkeerd interpreteer. Dat mijn eigen signalen hoogst waarschijnlijk bij die anderen ook niet altijd luid en duidelijk overkomen.

Ik heb sinds een paar jaar een vriendin die ik steeds meer zie. Als zij iets zegt, me streelt, me kust, is er geen twijfel. Dan is er simpelweg wat er is. Duidelijk en zonder omwegen. Zodat ik me volledig kan ontspannen.


Wachten

juli 20, 2013

Tot je een ons weegt

stoel


Gerust

juli 18, 2013

Het belooft een leuke dag te worden. Maar ook vol. Net als morgen. Zonder ruimte voor een echte training. Terwijl ik zondag optredens heb. Dus spring ik in mijn trainingskleding, ren ik naar de schuur en klim ik met knieklemmen en françaises in zo kort mogelijke tijd acht keer naar boven in de doeken. Om er daarna met gerust hart tegenaan te kunnen.


Hoe korter de jurk

juli 17, 2013

Hoe langer de benen.

mini


Alleen slapen

juli 16, 2013

We brachten een dronken vriend naar huis. Eerder was hij in het café rugwaarts van een trap gevallen. Nu kostte het met z’n tweeën heel wat moeite om hem overeind te houden. Eenmaal thuis afgeleverd en veilig in zijn bed, vroeg mijn compagnon of ik bij hem nog een slaapmutsje kwam drinken. Een knappe man om te zien. Ik kende hem niet goed.

Na het drankje, wat gepraat en een liedje speciaal voor mij op gitaar, vroeg hij of ik wilde blijven slapen. Het was al erg laat. Mijn bed een dik half uur wandelen weg. Alleen maar blijven slapen, benadrukte hij. Ik kon een eigen matras krijgen of bij hem in zijn grote bed komen liggen. Ik koos voor het grote bed. Hij koos voor meer dan slapen. Ik koos voor geen seks. Het duurde even voordat hij overtuigd was.

De volgende ochtend, rondzwervend door zijn appartement terwijl hij al lang en breed op zijn werk was, trok ik de deur van zijn logeerkamer open. De kamer was als een grote bak, tot zo’n meter hoogte gevuld met spullen. Een soort zee, waarin geen logeermatras te bekennen was.


Sortie

juli 15, 2013

Het voordeel van weggaan is dat je weer terug kunt komen.

sortie1


Vacht en meer

juli 14, 2013

De dure, huidkleurige bh van Marie Jo die ik voor optredens gebruik past niet meer. Hij is niet gekrompen in de was. En ik ben niet gegroeid. Denk ik toch. Andere Marie Jo’s lijken ook te klein. Ik stap over naar een grotere cupmaat.

Ik drink al een paar maanden fenegriekthee. Voor mijn gezondheid. Het geeft hernieuwde energie en controleert de bloedsuikerspiegel. En, zo las ik laatst op internet, het zorgt voor grotere borsten en een glanzende, gezonde vacht. Dat laatste bij paarden, wel te verstaan.


Vintage in Parijs

juli 13, 2013

Gewapend met een adressenlijst van zo’n vijftien locaties van vintage kledingwinkels en een stadsplattegrond met daarop vijftien ronde zwarte stickertjes doorkruisen we Parijs. Het Parijs van de fashionistas. Het Parijs van de hippe, vintage kleding.

Na vijf muf ruikende, overvolle winkels met meer oude troep dan vintage kleding willen we eigenlijk niets meer aanraken. We snakken naar koffie en een mogelijkheid om onze handen te wassen. Nog vijf winkels later zwaait mijn vriendin vrolijk met een prachtige vintage top en een mooie jurk in een papieren draagtas. Ik heb buikpijn. Mijn vintage rok, die die ochtend nog prima paste, zit nu irritant strak. Het hotel is een lange bus- of metrorit weg. En we willen die koffie nog. En een glas wijn. En lekker relaxen in een Parijs café.

We lopen in omgekeerde richting – en met steeds langer wordende gezichten – vintage winkels in en uit. Totdat ik eindelijk een niet al te lelijke vijf-euro-rok vind. Buiten op straat, terwijl mijn vriendin me visueel afschermt, verwissel ik de rokken. En kan weer ongehinderd ademhalen.

Na een ontspannend glas wijn koop ik, in een hippe boutique, een duur leren jasje. Nieuw.

bar


Zoenen in Parijs

juli 12, 2013

In Parijs neem je gewoon zelf je klapstoel mee als je – lekker in het zonnetje – wil zoenen tijdens je lunchpauze. Of je gaat op een bankje liggen wachten tot iemand je wakker kust.

zakenman_fhdr


Tongen

juli 11, 2013

Ik had ooit een vriendje dat zijn tong niet kon punten. Hij kon hem alleen wat slapjes ver of minder ver uit zijn mond laten hangen. Of binnen houden. Voor intimiteiten bood dat wat minder perspectief. Ik kan met mijn tanden en tong knopen in kersensteeltjes leggen.


Langs de Seine

juli 10, 2013

Rust een mooie madame uit op een bankje.

mp1kl


Zomaar een kado

juli 9, 2013

Ik zit te lezen. Stephen King. Voor een euro gekocht bij de kringwinkel. Ik vind het boek niet bijster interessant. Na me door driekwart heen geworsteld te hebben sla ik een pagina om word ik verrast. Een prachtige, roze, gedroogde bloem zit aan het papier vastgekleefd. Ik ben ontroerd.

bloem


Rode jurk

juli 8, 2013

Ik vraag aan mijn vriendin of ik in mijn lange rode vintage jurk niet een beetje overdreven gekleed ben om naar een bar te gaan. Ze zegt van niet. Dus stappen we het hotel uit en een Parijse straat op. We hebben nog geen vijftig meter gelopen of we worden aangesproken door een Fransman. Die ons met zichtbaar enthousiasme vertelt dat de rode jurk fantastisch is. Zelfs meer dan fantastisch: grandioos.


Parijs

juli 7, 2013

Should I stay or should I go?

stoplicht


Kabouter

juli 4, 2013

De Walsoordse kabouter kijkt me grijnzend aan.

kabouter


Geur

juli 3, 2013

Ik had gedronken. En gekust. Toen hij weg was rook ik nog een vleugje parfum. Ik vond het niet lekker. Zelfs irritant, die geur die zo bij me bleef. Tot ik er achter kwam dat wat ik rook mijn eigen parfum was.


Kokosmelk

juli 2, 2013

Ik besluit maar eens gezond te doen. In de blender gaan aardbeien, witlof, komkommer en peterselie. Ik herinner me een blik kokosmelk in de koelkast. Als ik het uit z’n plastic zakje haal zie ik met halve aandacht dat de bovenkant licht gebruind is. Ik giet het vloeibare gedeelte in de blender. Bij de vreemd uitziende kokosroom twijfel ik. Ik doe het bij de rest van de smoothie-ingrediënten. Ik proef een beetje. Ik voel acuut misselijkheid opkomen. Ik schep de kokosroom weer weg. De vloeibare kokosmelk zit onderin de blender. Daar kan ik niet bij. Dus draai ik de knop op smoothie-maken, pas mijn verwachting qua gezondheid enigszins aan en drink een minuutje laten een best wel smerig drankje.


Zomerlucht

juli 1, 2013

Aan zee rook het naar zomer.

tom strand