Geest

oktober 31, 2013

Ik drink cava. Eet chips. Ontdek drie verdwaalde rolstoelen. En de geest van de Hagaard.

hagaard


Crisis

oktober 30, 2013

Als ik werkloos zou worden kan ik nog altijd telefoonpalen gaan repareren.

tlefoonpaal


Bodum

oktober 25, 2013

Ik begin de dag graag met een goede kop koffie. De grootkeukenkoffie die ik drink als ik van huis ben begint me meer dan tegen te staan. Ik heb vijf dagen voor de boeg.

Ik bestel een dubbelwandige RVS cafetière van Bodum. Ik kijk toch nog even op Marktplaats om te zien of ik hem daar niet goedkoper kan krijgen. En vind: “Te koop. Eenpersoons houten bed met houten latten bodum.”


Die man ben ik

oktober 24, 2013

“Dat ben ik,” beaamde ik. “Op de poster van de Gentse Feesten.” “Maar dat is toch een man?” vroeg hij. “De man die de wolken meet,” antwoordde ik.

2005040614327

Fotografie: Frank Bassleer


Hertjes

oktober 23, 2013

Er is al tijden wrijving tussen hem en buurman. Buurman is 80. En heeft weinig om handen. Dus bemoeit buurman zich met alles. En ziet de meest onverwachte dingen als aanval. Zo schoot het buurman in het verkeerde keelgat dat hij een keertje fakkels brandde. In zijn eigen voortuin. Buurman’s hertjes, die ronddartelen in het aangrenzende weiland kregen daar namelijk rooklongen van.


En weer was het feest

oktober 21, 2013

“Esther,” zegt de achteroom langzaam. “Inderdaad,” zeg ik. “Ik heb net je vriend gezien,” zegt de achteroom. Ik antwoord dat dat interessant is. Omdat ik geen vriend heb. En wel wil weten wie hij is. “Nou,” zegt de achteroom, “Ik zag op de toiletten die jongen. En die zei dat-ie de vriend van Astrid was.”

Het was een goed feest.


Feest

oktober 20, 2013

Neef staat – met pilsje in de hand en bier in zijn snor – naast zijn zus. Hij slaat zijn arm om haar heen en verkondigt luid: “Dit is mijn broer.”

Het was een goed feest.


Gemiste kans

oktober 18, 2013

We lopen door het bos. De jongeren krijgen een rekstok-stellage in het vizier en hangen binnen de kortste keren te bengelen aan de stangen. Ik wil ook. Maar draag een jurk. Met niets eronder.


Herfst

oktober 15, 2013

Verwarming aan. Kruik in de reistas. Regenjas in de auto. De moestuin op moeten ruimen. Dat voor me uit blijven schuiven. Omdat het zo nat is. En reikhalzend de eerstvolgende warme dagen nog niet in het vizier krijgen. Maar wel een blad op de vloer.

blad


Vrij

oktober 15, 2013

Ik heb de dag ervoor hard getraind. Voel de spieren van mijn schouders. Omdat ik drie dagen ander werk heb gedaan vind ik dat ik moet compenseren met drie dagen mezelf afbeulen. Dat is goed. Daar blijf ik sterk van.

Met koffie, in bed, bedenk ik dat het voor mijn lichaam wellicht goed is om te herstellen. Dat twee beuldagen met een pauzedag ertussenin eigenlijk veel beter is. Ik geef mezelf vrij en geniet er de hele dag van.


Oom weet het wel

oktober 14, 2013

Nat, en met mijn tenen rood van de kou in mijn bejaarde Birkenstocks, sleep ik een zak hout de boerderij binnen. Oom en tante zitten aan de keukentafel. De tafel wordt gedekt. Oom grijnst dat ze alles op zullen eten en er niets meer voor mij zal zijn. Ik eet nooit op de boerderij. En niets van wat er op tafel staat zou ik überhaupt wìllen eten. Oom merkt op dat het geen weer is om te gymnastieken. Ik zeg dat ik dat nu net de hele ochtend heb gedaan. Dat ik wel moest. Omdat ik mijn kracht en conditie niet wil verliezen. Tante vraagt of dat zo snel gaat. Ik vertel dat ik de afgelopen drie dagen ander werk heb gedaan en nu dus dringend de lucht in moest. Ze vraagt of ik nog veel optredens heb staan. Ik zeg dat het niet goed gaat met de kunst. Oom zegt dat in zijn tijd iedereen nog elke dag moest werken.


Schrijver

oktober 13, 2013

Ik hield niet van poppen. Niet van lego, playmobil en autootjes. Niet van winkeltje spelen. Niet van de echte wereld nadoen met kindermateriaal.

Ik wilde klimmen in bomen. Hard rolschaatsen. Touwtje springen. Lezen. Knutselen. En vooral veel schommelen.

Ik heb me een tijdlang afgevraagd of ik niet een fantasieloos kind was. Omdat ik nooit laten-we-doen-alsof-spelletjes speelde. Ik maakte geen andere werelden. Ik had al meer dan mijn handen vol aan de wereld zoals hij was. Ik las dat veel schrijvers juist wel die fantasie-kinderen waren. En dat die manier van denken ze voorbereide op het schrijversvak. Ik voelde een steek van jaloezie.

En inderdaad. Ik ben geen schrijver.

pop


Familiefeest

oktober 12, 2013

“Ja dag, met je neef,” klinkt het door de telefoon. “Ben ik uitgenodigd voor het feest?” Ik vraag of hij een uitnodiging heeft gekregen. Hij antwoordt van niet.

Op mijn voicemail klinkt de stem van de zus van mijn tante. Die vertelt dat tante niet naar het feest komt. Dat het teveel zal zijn. En dat ze slecht nieuws over zichzelf heeft. Haar zoon wordt maandag begraven. Ik wist niet dat ze een zoon had.

Ik krijg een sms. Of de kinderen van een andere neef de 17de mee mogen komen naar het feest. Dat mag. Maar het feest is de 19de.

Het gaat zeker gezellig worden.

fam


Gesloopt

oktober 11, 2013

Op het eind van de werkweek.

hoogspanning


Bodypaint

oktober 10, 2013

Mijn bodylotion laat een dikke vette laag achter op mijn benen. Dat is lastig met trainen. Vooral met duo-werk en het hangen aan voeten. Het gaat me te ver de fles – die nog zeker halfvol zit – weg te gooien.

Vanochtend vette ik mijn benen in, ging koffie zetten, liet de koffiebewaarbus vallen, ving hem toch weer op, strooide tegelijkertijd een flinke hoeveelheid gemalen koffiebonen over mijn benen en kwam als een donkerbruin luipaard uit de strijd. Van onderen dan.


Vogeltje

oktober 9, 2013

Ze zijn naar het dorp geweest. En hebben nieuwe kleren gekocht. Voor haar. Voor het feest van over twee weken. Want dan zijn ze 50 jaar getrouwd. Ze vraagt of ik ze wil zien. Glundert. En showt. Zegt dat ze het nu waarschijnlijk wel zullen halen. Vorige week was ze nog zwaar ziek.

Intussen kijkt hij glimlachend en tevreden toe.


Geef ze een fietsband

oktober 8, 2013

En ze willen er met z’n allen in.

IMG_3288_fhdr


Ogen dicht

oktober 7, 2013

“Nee echt,” zegt mijn vriendin, “Hij voelt heel lekker aan. Je moet gewoon je ogen niet open doen. Want tja, dan is het een stuk minder.”

Geef mij maar mijn favoriete dekbed en en kruik. Dan wil ik mijn ogen wel dicht doen. Een niet appetijtelijke man blijft een niet appetijtelijke man.


Maria Volvam

oktober 6, 2013

Toen ik klein was dacht ik dat Maria’s achternaam Volvam was. Vanwege de eerste regels van het gebed:

“Wees gegroet Maria Volvam,
Genade, de Heer is met U…”


Ooievaars

oktober 5, 2013

Als we langs de vuilverbrandingsoven rijden zien we een ooievaar bovenop een lantaarnpaal zitten. We rijden zo goed als onder hem door en ontdekken op de volgende lantaarnpaal nog een ooievaar. Dit betekent vast iets.


Slaap zacht

oktober 5, 2013

Ik sta met dekbed, deken en kussen in mijn armen en staar naar het grijze hoeslaken waar ik de komende twee nachten op ga slapen. Want ja, aan een eigen hoeslaken meenemen had ik niet gedacht. Ik leg voorzichtig mijn spullen op het bed. Het hoeslaken ziet er niet echt vers-uit-de-was uit. Ik durf er niet aan te ruiken. Het duurt even voordat ik de verschillende bruine stukjes en kruimels, waarvan ik niet wil weten wat ze zijn, van het bed heb afgeveegd. Ik dek mijn bed.

Ik slaap in een nachtpon. Daar waar mijn been bloot is ontdek ik midden in de nacht uitslag. De volgende ochtend is er niets meer te zien.


De weg kwijt

oktober 4, 2013

Ik rijd het parkeerterrein van de Lidl op. Ik moet stoppen voor een uitgezakte oudere man. Hij draagt een rood plastic boodschappenmandje. Ik kijk hem verstoord aan. Hij kijkt versuft terug. Zijn mond hangt open.

In de winkel kom ik hem weer tegen. Midden in een gangpad. En nog even versuft kijkend. Ik zie met witte letters C1000 op zijn boodschappenmandje staan.


Spoor

oktober 3, 2013

Alweer heb ik mijn touw aan een boom laten hangen. Samen met een binnenband van een fiets. Ik ben er namelijk achter gekomen dat je het touw goed strak tussen twee bomen kunt spannen als je een fietsband aan een van de uiteindes vast maakt en dat als aansjorlus gebruikt. Maar ja. Mijn splinternieuwe touw-en-fietsband-constructie hangt dus nog tussen twee bomen op domein Roosendael. Mijn andere touwen weer op andere locaties. Nog even en ik ben als een uit de kluiten gewassen Klein Duimpje via een touwenspoor te lokaliseren.


Lift

oktober 2, 2013

In de lift houd ik mijn ogen op de vloer. Ik zie mezelf niet graag in de liftspiegel. Met tl-licht van bovenaf. En een grijze, troosteloze achtergrond. Anderen kammen hun haar. Of checken hun make-up. Ik haal pas weer adem als de dubbele metalen deuren openschuiven.

lift


De geest

oktober 1, 2013

Uit de fles.

f