Postkantoor

Een oudere vrouw staat aan de balie. Brabants accent. Plastic regenkapje. Bril. Beige jas. Ze vertelt over alle betaalpassen en kaarten die ze in haar portemonnee heeft. Ze kijkt om om me bij het gesprek te betrekken. Ze zegt haar bloemenpas bij de bloemist te hebben laten liggen. Toen ze terugging bleek er een kaart te zijn gevonden. De hare. Ze wist het zeker. Maar haar naam stond er niet op. De vrouw van de bloemist vroeg of ze haar naam op de pas had geschreven. Ze zei dat ze het niet wist.

“De volgende keer zeg ik dat hij van mij is hoor,” zegt de vrouw als ze naar buiten stapt. “Salut!”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: