Herstel

januari 16, 2015

Ik vergeet van alles. Ik krijg acute keelpijn van wijn. Ik ben zo slap als een vaatdoek. Ik kan me niet concentreren. Ik heb het continu koud. Ik huil om de haverklap. Maar ik heb nog niemand aangereden.


Teleurstelling

januari 15, 2015

In de kringwinkel koop ik een set van twee formica eetkamerstoelen. Ze zien er prima uit. Thuis haal ik de prijssticker weg. En vind daaronder een aanzienlijke beschadiging.

Zouden ze daar bij de kringloop nu werkelijk gedacht hebben dat ik daar niet achter zou komen? En dat dit goede reclame voor hun zaak is?

IMG_4998


Warm bed

januari 14, 2015

Ik maak me zorgen. Over geld. Over bezit. Over werk. Over persoonlijk verlies. Ik denk aan de afgelopen jaren. Ik heb het nooit slecht gehad. Ik heb me wel altijd zorgen gemaakt.

In mijn hoofd ga ik na of er mensen in mijn vrienden- of kennissenkring zijn die het slecht hebben. Echt slecht. Die te weinig te eten hebben. Die geen eigen slaapplaats bezitten. Ik ken niemand die het zo slecht heeft.

Het zou me gerust moeten stellen dat ik, hier in Nederland, waarschijnlijk altijd eten zal hebben. En een warm bed.


Knopen

januari 12, 2015

Ik tril. Ik beschadig mijn auto. Tegen een pilaar. Ik word misselijk. Heb het heet. Heb het koud. Ik ben onrustig.

Ik koop een grote zak met oude witte knopen. Een heel grote zak. Ik kiep de zak leeg boven de keukentafel. En sorteer. Klein bij klein. Parelmoer bij parelmoer. Grote knopen in een glazen pot. Bijzondere knopen in een blik. Eindelijk word ik rustig.


Stil

januari 11, 2015

Leven

vaas


Stof

januari 10, 2015

In de woonkamer ligt een laag stof. Fijn stof. Veroorzaakt door het machinaal schuren van de muur. Het ligt op de schoorsteenmantel. Op de Lightolier lamp. Op de Italiaanse kast. De muur is nat van donkerrode verf. En wacht op een verse laag. In de achterkamer ligt stof. Op alle boeken in de boekenkast. In de vier kasten van de kastenwand.

Ik schuur niet. Ik verf niet. Ik kijk.

Ik schuif de deur dicht. En ga in de keuken zitten.


Wolkenland

januari 8, 2015

Wolkenland

Voor de auto snellen wegen
Naar een horizon waartegen
Bergen leunen koud en zacht
Als pluizen van een schapenvacht

Knipper ik snel met mijn ogen
Komt een windvlaag aangevlogen
Blaast me vierkant aan de kant
En neemt me mee naar wolkenland

Alles is koud
Mijn adem giert
Mijn hart is wit
Was jij maar hier

(De) schreeuw die nagalmt in mijn oren
Wordt gedempt en gaat verloren
In een zachtheid als fluweel
Die deugd doet aan mijn rauwe keel

Een wereld van ijsblauwe watten
Die mijn hele lijf omvatten
Pijn verzacht en adem stil
Ben ik juist waar ik wezen wil

Alles is koud
Mijn adem giert
Mijn hart is wit
Was jij maar hier

Stemmen fluist’ren zonder woorden
Al het liefs dat ik nooit hoorde
In het ruisen van wit gras
Ruik ik de geur van hoe het was

Handen reiken naar mijn haren
Lange vingers wijzen naar m’n
Ziel ontbloot en nat van licht
Een bol van goud, teer en ontwricht

Alles is stil
Deur op een kier
Mijn hart ontdooit
Ben jij soms hier?

Adem streelt zacht langs mijn voorhoofd
Als mijn wanhoop langzaam uitdooft
Voel ik druppels op mijn wang
Mijn ogen open, niet meer bang

Tussen witte berglandschappen
Ben ik sterk, ik kan ontsnappen
‘k Schuif de lakens aan de kant
Mijn bed niet langer wolkenland

Alles stil
Deur op een kier
Mijn hart ontdooid
‘k Weet zeker,
Jij was even hier

© Esther van Gorp