Wasmachine

“De wasmachine is aan het piepen en doet niks meer,” zegt T. Ik denk aan de twee schroeven die nog ergens in het machien rond moeten zwerven van die keer dat ik mijn zakken niet had geleegd. Ik voel me schuldig. We gaan aan de slag. Halen de achterkant los. De bovenkant. Het zeepbakje. Achter het filter zit een stuk plastic vast. Ik herken het boterhamzakje dat ik gisteren in mijn broekzak heb gestopt.

Pas als we het machien op zijn rug leggen kunnen we bij waar we wezen willen. Ik schroef de pomp los. Het zakje zit vast in een soort groene propeller. Ik rommel wel een kwartier lang om het los te krijgen. Zonder succes.

De tegels zijn nat en smerig. Mijn voeten zwart. Overal liggen wasmachine-onderdelen.

T trekt aan het zakje. Het laat los.

We zetten de pomp terug en checken of hij werkt. Hij werkt. T schroeft alle onderdelen op zijn plaats. We vinden zelfs het laatste gaatje waar een eenzaam schroefje in hoort.

Ik haal mijn was uit de badkuip. ik start het machien en hang een uur later mooi schone was op.

“Ik had het in mijn eentje niet voor elkaar gekregen,” zegt T. “Ik ook niet,” antwoord ik. De rest van de dag zijn we vrolijk. Net als tijdens de reparatie.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: