Flard

november 30, 2015

In het restaurant vang ik een flard van een gesprek op. “Waar heb je die dan gekocht?” vraagt zij. “Nou, in de winkel,” antwoordt hij.

Mijn blik kruist die van een collega. Allebei glimlachen we.


Geluk

november 29, 2015

Ik ben moe. Bij IJzendijke rij ik per ongeluk rechtdoor in plaats van linksaf op de rotonde. Om niet tien kilometer voor niets te rijden ga ik naar Oostburg. Ik  doe boodschappen bij de Lidl. En heb ik vanavond onverwachts een warme maaltijd met wijn.


Het is koud

november 28, 2015

En.

De brandstof is op.

tanks


Jas en maansteen

november 27, 2015

Ik heb een jas besteld. Een dure jas. Drie dagen heb ik getwijfeld en toen toch de knoop doorgehakt. Als hij niet perfect is kan ik hem altijd nog terugsturen. Dan ben ik alleen wat verzendkosten armer.

Ik draag altijd een kettinkje met een medaillon. Ik heb het ooit gekregen van mijn vriendin omdat ik in korte tijd drie ongelukken kreeg en zij vond dat ik wat extra bescherming kon gebruiken. Ik heb al een tijd geen ongelukken meer gehad en besluit dat ik nu wel eens het medaillon kan verruilen voor een blauwe maansteen hanger.

Er is een lekkage in het bijgebouwtje. Ik slaap slecht. Ik verruil de blauwe maansteen hanger voor een roze maansteen hanger.

De jas arriveert. Ik zet de doos in de gang. Na een paar uur maak ik hem pas open. De jas is perfect.

Ik draag nog steeds de hanger met de roze maansteen.


Timing

november 25, 2015

Een kwartier voordat mijn wekker af zou gaan word ik wakker. Ik ga naar de badkamer. Was mijn haar. Kleed me aan. Eet een stuk appelframbozentaart en drink een groot glas fenegriek-hibiscusthee terwijl ik wat rond surf op internet. Ik kijk op de klok om te zien of het al tijd is om richting Antwerpen te gaan. En ontdek dat het een uur vroeger is dan ik dacht. Ik kleed me weer uit en glij onder mijn dekbed.


Dilemma

november 23, 2015

Ik leg de leerlingen een dilemma voor:

Stel. Jij zit op een eiland in de Stille Zuidzee. Je geliefde bevindt zich een eiland verderop. Jullie kunnen alleen terug bij elkaar komen als er een offer gebracht wordt. Door je geliefde, wel te verstaan. Hij of zij moet ofwel seks hebben met iemand voor een nacht (geen verkrachting, maar relatief aangename seks) ofwel worden er twee vingers van zijn of haar rechter hand afgehakt. Jij moet beslissen welke van de twee het wordt.

De meeste leerlingen offerden twee vingers van hun geliefde op.


Water water water

november 22, 2015

Het 1000-liter watervat zit vol. Ik hevel een gedeelte over naar het tweede vat, dat ernaast staat. Ik laat water weg stromen. Het loopt over de stoeptegels de tuin in.

Het regent hard. Het watervat is vol. Ik zet de kraan open. Het water spuit de stoeptegels op en de tuin in. Ik sluit de kraan als ik het te koud krijg.

Voordat ik naar mijn werk ga draai ik de kraan nog een keer open.

Ik ben bijna in Terneuzen als ik me afvraag of ik de kraan wel weer heb dichtgedraaid. En of ik de achterdeur op slot heb gedaan.

Als ik na mijn werk thuis kom loop ik meteen door naar de achterdeur. Die op slot zit. De watertank zit – zie ik door de ruit – goed vol.


Nattigheid

november 21, 2015

Ik kan wel huilen. Een tijd geleden liet ik een nieuw kozijn plaatsen. Kunststof met dik profiel. Het ziet eruit als goed gelakt hout. Het heeft zelfs nepnerven. Duur, maar dan heb je ook wat. “Nooit meer zorgen,” verzekerde de timmerman me. Het raam ging erin, isolatie en gipsplaat eronder. Het einde van toch en vocht. Dacht ik.

Na een fikse regenbui kwam er een plas water van achter het gips gelopen. Ik belde de timmerman. Die brak het gips eruit. Het kozijn bleek te lekken. De fabriek had, volgens de timmerman, vergeten de middenspijl te kitten. Verse kit werd aangebracht, een regenbui afgewacht en de gipswand werd hersteld. Door ons, wel te verstaan.

Intussen is de kamer keurig afgewerkt. Als ik hem wil inrichten zie ik een grote waterplek onder het raam.


Weg

november 20, 2015

Zee, stenen en zand. Was er ooit een weg?

zee


Masturberen

november 19, 2015

Ik vraag de vijftienjarigen of ze masturberen normaal vinden. De helft van de meisjes in de klas weet niet wat het is. Als ik het uitleg staren ze me vol ongeloof aan. Een blond meisje dat makkelijk praat verkondigt dat zij nooit van haar leven zal gaan masturberen.

Ik pak twee prenten en leg ze op de grond. Aan de hand daarvan leg ik uit hoe vrouwen masturberen. “Teveel informatie!” gilt het blonde meisje. “Dit krijg ik nooit meer van mijn netvlies.”

Toch is er ook interesse. Een wat volwassener ogend meisje laat zich door een vriendin nogmaals uitleggen hoe masturberen in zijn werk gaat. Na de uitleg trekt ze haar neus op en zegt: “Maar als je dat gedaan hebt kun je toch nooit meer iemand een hand geven?”


Mijn weg

november 15, 2015

Staat van tijd tot tijd dwars op andere sporen.

de weg


Zorgen

november 14, 2015

De klastitularis maakt zich zorgen. Een jongen en een meisje hebben gekust. Het meisje was echt verliefd. De jongen versierde haar echter alleen vanwege een weddenschap met zes van zijn klasgenoten. Hij won een bak bier. Het meisje was zwaar gekwetst. Binnen de kortste keren wist, via Facebook, iedereen hoe ze zich erin had laten luizen.

Ik weet wie de jongen is. Ik heb het niet over het voorval. Dat zou te pijnlijk zijn voor het meisje. Op een gegeven moment vraagt de jongen me hoe ik over vluchtelingen denk en zegt dat het toch vreselijk is. Ik antwoord dat het inderdaad vreselijk is en dat als ik in gevaar zou zijn ik het erg fijn zou vinden om ergens opgevangen te worden. “Maar ze kunnen alleen pakken, mevrouw,” zegt de jongen en maakt een graaigebaar met zijn hand. Hij vertelt me dat de vluchtelingen in Koksijde twee vrouwen hebben verkracht. “We zijn niet meer veilig,” benadrukt hij.

Thuis google ik op “Koksijde” en “verkrachting.” Ik vind een nieuwsbericht met de boodschap dat een tennisleraar verdacht wordt van een brute verkrachting. Ik lees niets over vluchtelingen.

Ook ik maak me zorgen. En niet over vluchtelingen.


Met Liefs

november 13, 2015

Ik vraag de pubers wat “naspel” is. Een van de hormoongeteisterde jongens aan mijn linkerhand hoeft niet lang te denken: “Opkuisen hé?”


Lief blond mannetje

november 11, 2015

Het kleinste jongetje uit de klas is erg stil. “Hij is autistisch,” hoor ik. “Normaal gezien zou hij nooit in deze klas zitten. Het is vanwege de nieuwe wet.” Ik zie een lief blond mannetje dat goed meedoet. Wiens blauwe ogen vragend naar me kijken. Voor wie ik stiekem een zwak heb.

Op het domein staat een prachtige klimboom. De hele klas zit erin en vormt een menselijk lint. Twee jongetjes zitten op een zijtak. Eentje durft niet goed uit de boom te komen. De andere is het kleine blonde mannetje. “Spring maar, ik vang je op,” zegt de leerkracht. Het jongetje springt – als een kikkertje – vol vertrouwen in de armen van de leerkracht.


Biologische wekker

november 10, 2015

Ik droom over een man die binnendringt in mijn caravan. Hij bedreigt me met een schaar. Ik steek hem met een mes in zijn nek. Het mes blijft in de nek staan als ik loslaat. Er is geen bloed. De man blijft komen. Ik roep de naam van mijn vriendin. Ik roep. En roep.

Ik word met een wild kloppend hart wakker. Ik hoor de auto’s over de rijksweg scheuren. Ik kijk op mijn wekker. Ik heb nog twee minuten voordat ik op moet staan. Twee minuten later gaat de wekker niet. Ik check. En zie dat ik vergeten ben hem te zetten.


Hoe is’t?

november 7, 2015

In het restaurant. Ze is klaar met eten en komt naar de balie. “Hoe is’t?” vraagt ze. “Vier euro vijfenzeventig,” antwoord ik. “Of vroeg je hoe het is?” “Ja,” zegt ze. “Goed,” zeg ik.

“Er zit wat tomatensaus op je kin,” zeg ik. Ze wrijft over haar kin en vraagt: “Is’t weg?” “Ja,” zeg ik. Ze grijnst breed. Ik zie dat zich tussen haar tanden stukjes tomaat en paprika genesteld hebben. Ik besluit er niks van te zeggen.


Smartphone

november 6, 2015

Ik heb geen smartphone. Mijn gsm kan bellen en smsen. En is daar niet heel erg goed in. Vanavond ga ik met mijn vriendin uit eten. Ik stel me voor dat ik eerder in het restaurant aankom dan zij. Vandaag de dag zie je nooit meer iemand werkloos aan een tafeltje zitten. Alleen zijn is “not done.” Je moet toch minstens op Facebook gaan posten dat je in Het Gouden Hoofd in Gent bent. En nog wat statussen van vrienden liken. En statussen van mensen die je niet kent, gewoon omdat dat de schwung in je digitale leven houdt. Als je dan nog alleen bent fotografeer je de menukaart zet hem op Facebook en reageer je op je eigen foto met “nom nom.”

Als ik vanavond als eerste arriveer ga ik zitten. Ik zal wat om me heen kijken. En wachten. Misschien bestel ik al een glaasje wijn.


Goed nieuws

november 4, 2015

Voor de vrouw.

schommel


Telefoon

november 3, 2015

Op de boerderij had ik naast mijn mobiel ook een vaste telefoonlijn. Zo kon ik, in geval van nood, altijd bereikt worden. Nu, in Waterlandkerkje, heb ik alleen nog mijn mobiel. Als ik ga slapen zet ik hem uit. Het geeft me een enorm gevoel van vrijheid dat niemand me tot de ochtend kan bereiken.


Mist

november 2, 2015

Buiten is het mistig. Ik zie de bomen aan de overkant van de weg door een waas. De straat is nat. Condens beslaat de buitenkant van het dubbele glas.

In mijn hoofd is het mistig. Ik heb moeite me te concentreren. Als ik iets wil zeggen kan ik geen woorden vinden. Of komt er iets anders uit dan ik bedoel.

Ik kijk naar het weerbericht. Morgen zou het iets zonniger moeten worden.