Koelkast

januari 31, 2016

Het wordt wel serieus als ik naar een dramatische film kijk, een koelkast met open deur zie, de hoofdpersoon naar de gang zie lopen, vage stemmen hoor, en hoop dat hij als hij terug naar binnen loopt de koelkastdeur dicht zal doen.


Ik ben blij

januari 30, 2016

Als ik aan kom rijden bij een stoplicht en het springt op precies het juiste moment op groen, waardoor ik geen vaart hoef te minderen.

Als mijn haar in pijpenkrullen opdroogt in plaats van half plat.

Als ik een paar dagen alleen thuis ben en ’s ochtends vroeg zonder gêne kan stampen op de trap en met deuren kan knallen.

Als ik in mijn collectie een fantastische vintage jurk ontdek waarvan ik niet meer wist dat ik hem had.

Als ik over mijn moeder droom.


Pakket

januari 29, 2016

Uit de brievenbus in mijn deur steekt een nat briefje. Een DPD bezorger heeft geprobeerd een pakket af te leveren en ik was niet thuis. Dat klopt. Ik was in Antwerpen. Op het briefje staat dat het pakket de volgende dag tussen negen en vijf weer aangeboden zal worden. Ik blijf thuis.

Ik ben erg slecht in wachten. Tijdens het wachten vind ik het moeilijk me met andere dingen bezig te houden en me te concentreren. De trainingssessie die ik heb gepland wordt vervangen door lezen in bed.

Het wordt vijf uur. Er is geen pakket afgeleverd. Ik kijk of er een briefje in de klep van de brievenbus steekt. Niets. Ik check de link die ik van de webwinkel heb gekregen om het pakket te volgen. Het pakket is bij de Texaco in Oostburg afgegeven. Het is vandaag niet bij mij aangeboden.

Ik stap in de auto. Ik moet en zal het pakket hebben. Bij de Texaco hoor ik dat er vandaag wel heel veel pakketjes zijn afgegeven. Een medewerkster oppert dat de bezorger wellicht alle pakketten direct naar het tankstation gebracht heeft. We wisselen verontwaardiging uit.

Ik ga naar de Lidl. En koop een paar dingen die ik niet echt nodig heb. Om niet alleen voor het pakket naar Oostburg te zijn gereden.


Waterkefir

januari 28, 2016

Van een vriend krijg ik kefir korrels. Nu kan ik zelf waterkefir maken. De vriend zegt dat dat lekker is. En gezond. Het is met name goed voor de darmflora.

Ik koop een grote weckpot en een fles met beugelsluiting. De kefir gaat in de pot, samen met gedroogde abrikozen, pruimen en een stuk kaneelschors. De pot gaat de gangkast in. Dicht, maar zonder rubberen ring en niet afgesloten, zodat opgebouwd koolzuur kan ontsnappen.

Vier dagen later pak ik de pot uit de kast. Ik zeef de inhoud met een metalen zeef-trechter. Volgens internet mag dat niet. Metaal en kefir gaat niet samen. De kefir smaakt prima.

Ik train in de trapeze. En voel me zo sterk als Popeye.


Vlees

januari 25, 2016

Ik sta in de supermarkt bij de vleeskoeling. De klanten van het restaurant hebben te kennen gegeven dat ze graag vlees eten. Ikzelf eet geen vlees.

Het vlees in de koeling ziet er eng rood uit. Ik twijfel. Het plan is om stoofvlees in de pindasaus te maken. Op z’n Indonesisch. Ik las op internet dat je daar mager rundvlees voor nodig hebt. Op geen van de verpakkingen staat mager rundvlees. Ik zie sucadelappen en riblappen. Ik heb geen idee wat sucade is. Ik denk aan geconfijte vruchten, maar niet aan vlees.

De riblappen hebben nogal wat gele vetrandjes. De sucadelappen iets minder. Ik koop de laatste. Twee kilo.

In het restaurant bereiden we het stoofvlees. Volgens het recept en volgens eigen smaak. Er komt sap uit het vlees als ik het bak. Ik vind het er vies uit zien. Het liefst had ik alle vliesjes en randjes vet weg geopereerd voordat het vlees de pan in ging, maar daar was geen tijd voor. En met twee kilo zag ik dat ook niet echt zitten.

Tweeënhalf uur later is het vlees klaar. Zo met de pindasaus ruikt het niet eens zo vies. Ik geneer me een beetje als ik het eerste bord vol schep. Zilvervliesrijst, zure komkommersalade en het vlees.

De mensen vinden het lekker. Zeggen ze.


Jurkenstress

januari 24, 2016

Ik verkoop via internet een rode vintage jurk. Ik kijk in mijn jurkenkast op de rode plank. Ik zie de jurk niet. Ik kijk nog eens. Geen jurk. Ik haal drie stapels rode, roze en paarse jurken uit de kast. Een voor een leg ik ze er weer in. Ik kom de jurk niet tegen. Ik kijk beneden, in de achterkamer, of ik de jurk daar heb laten liggen. Ik vind alleen een stapel vintage herenkleding. Ik kijk nog eens boven in de kast. De jurk ligt er nog steeds niet.

Het wordt stilaan donker. De jurk blijft weg.

Ik pak mijn computer en kijk welke jurken ik in koffers heb opgeborgen. Ik ben er bijna zeker van dat het alleen om mijn eigen collectie gaat en dat de jurk er niet bij kan zitten. In de tweede koffer vind ik de jurk.


Winterzon

januari 23, 2016

Vrieskou, zon en discussieonderwerpen. De Brugse leerlingen kozen voor een extra lange wandeling in het Tillegembos.

discussiewandeling


Kijken

januari 20, 2016

Ik loop mijn rondje door de polder. Het is zonnig vriesweer. De lucht is strak blauw. Het land ligt er prachtig bij. Even heb ik er spijt van dat ik mijn fototoestel niet heb meegenomen. Ik vraag me af waar de behoefte vandaan komt om alles vast te willen leggen. Ik hoef maar even op Facebook te kijken om het antwoord te weten.

Op de foto is een landschap nooit zo mooi als in het echt. Zeker niet met mijn pocket cameraatje. Als ik die teleurstellende foto heb zal ik hem misschien op mijn blog plaatsen, maar vaak zal ik er niet naar kijken. En als ik er wel vaak naar zou kijken gaat dat beeld op den duur de plaats innemen van mijn herinnering aan de mooie ochtend.

Ik kijk nog eens goed rond en geniet.


Rondje joggen

januari 19, 2016

De zon schijnt. De lucht is blauw. Het vriest. Ik trek twee broeken en twee trainingsjasjes aan, zet een muts op en pak mijn wanten. Ik beging aan mijn 3,5 kilometer rondje.

Ik kom een man op een fiets tegen. Ik groet hem. Hij zegt niets. Een man komt me voorbij gefietst. Hij brult: “Goed wakker worden hé!” Ik zeg niets. Een man op een fiets komt me tegemoet gereden. We groeten elkaar. We herkennen elkaar. Tegelijkertijd draaien we ons om en groeten elkaar nog eens. Ik jog door en hij fietst verder.


Goeiemorgen

januari 17, 2016

Op mijn dertiende werkdag in rij rijd ik richting Terneuzen. Vlak voor Turkeye, in een bocht,  staat een auto midden op mijn rijstrook. Stil. Ik toeter. Ik kom dichterbij en zie dat er niemand in de auto zit. Het is een Belgische auto en hij staat er simpelweg geparkeerd.

Ik ben meteen goed wakker.


Bezoek

januari 16, 2016

Van buiten.

lamp


Controle

januari 15, 2016

Vlak buiten Schilde word ik aangehouden door de politie. Ik draai mijn autoraampje open. “Controle in verband met huisinbraken mevrouw. Waar bent u naar op weg?” “Naar Brugge.” “Waar komt u vandaan?” “Westmalle.” “U kunt doorrijden.”

Er gaan vast nog veel boeven gevangen worden.


Doorzetten

januari 12, 2016

De achtste werkdag in rij. De tweede BHV-dag. De eerste en enige eerste hulp dag. Ik leer wonden verbinden, hartmassage geven en mond-op-mond-beademen. Ik hoor dat je een afgerukte vinger het best kunt bewaren in de mond van het slachtoffer. Ik knoop een mitella. Ik doe examen.

Weer thuis doe ik een korte trapeze-training. Ik voel me prima.

Het regent. T wil graag naar Oostburg om boodschappen te doen, maar ziet op tegen het fietsen. We gaan samen met de auto.

Ik maak een lekkere maaltijd met paprika, knoflook, gerookte regenboogforel en zure room. Ik eet wat walnoten.

Ik pas een tuinbroek.

Ik drink een glas wijn.


BHV

januari 11, 2016

Ik zit te bibberen in  mijn bed. Ik heb een dikke trui aan. De kachel staat vol aan. Er ligt een kruik onder mijn knieën. Mijn vingers zijn nog steeds ietwat blauw. Mijn tenen gewoon koud.

Vandaag bluste ik een brandje met een CO2 blusser. Het blussen kostte vier seconden. Voor het blussen stond ik een half uur in de rij. Te kleumen. En te wachten op mijn beurt.

Wel heb ik nu het eerste gedeelte van mijn BHV-diploma op zak.


Gala des Sports

januari 9, 2016

Styles in Enningerloh, Duitsland

stylesenningerloh

Zeitung: Die Glocke


Driekoningen

januari 3, 2016

“In Frankrijk vierden we altijd Driekoningen. Dan gingen we een taart kopen bij de banketbakker. Die had een klein beeldje in de taart meegebakken en wie dat in zijn stuk taart vond was de hele dag koning. Je kreeg zelfs een kroon.”
“Moest je die op doen?”
“Alleen als je wilde.”
“De hele dag?”
“Als je wilde, ja.”
“Ook als je naar buiten ging?”
“Ja.”
“Ik zou de hele dag buiten lopen.”


Nieuwjaar

januari 1, 2016

Het is drie uur in de middag. Ik lig in mijn bed. Niet omdat ik een kater heb. Ik heb gisteren mijn 35 cl flesje prosecco gedronken en dat was dat. Niet omdat ik het laat heb gemaakt. Om half twaalf lag ik warmpjes onder de veren. Geen vuurpijl heb ik gezien. Ik lig in bed omdat ik een middagslaapje heb gedaan en er niet meer uit wil. En dat is een probleem. Omdat ik moet trainen. Omdat ik volgende week een duotrapeze-optreden heb. Omdat ik het niet kan maken tegenover S om niet in conditie te zijn. Omdat ik een angsthaas ben.

Als ik denk aan buikspieroefeningen zakt de moed me in de schoenen. Als ik denk aan hardlopen ook. Ik sta op, hijs me in mijn hardloopoutfit, zet mijn seventies schaatsmuts op en ga naar buiten. Het voordeel van hardlopen is dat ik mijn verstand op nul kan zetten en alleen maar hoef te gaan.

Gisteren werd ik tijdens het lopen ingehaald door een wit bestelbusje. De chauffeur toeterde. Ik keek strak voor me uit. Ooit las ik dat alle witte busje-bestuurders psychopaten zijn.

Op de Goudenpolderdijk werd ik ingehaald door een wit bestelbusje van de Post. Het busje reed erg langzaam. En reed gelukkig door. Vlak bij huis werd ik weer ingehaald door het witte postbusje. Ik wist niet wat ik ervan moest denken.

Vandaag rijden er geen witte busjes. De psychopaten hebben een rustdag.