Back to the 60s

november 22, 2016

60es


Kort haar

november 19, 2016

“Je bent net een vent,” zegt hij als ik de deur binnen stap. “Dank je wel,” antwoord ik. “Die kan ik fijn in mijn achterzak steken.” Ik glimlach en maak een in-de-achterzak-steek-gebaar. “Maar jij hebt lang haar. Ben jij een vrouw?””Kom maar even mee, dan zal ik het je eens laten zien!” brult hij. “Ah,” zeg ik. “Ik zie nu ook een baard, dus toch geen echte vrouw?” “Jij kunt niet incasseren hè?” zegt hij. “Dat heb ik altijd al geweten.” Oh ja?” vraag ik. “Maar jij kunt me niet beledigen, want jij bent een vrouw. Alleen een man kan me beledigen. Ik ben Nietzschiaan.”

Ik kijk hem aan. “Hier moet ik toch even mijn hersenen omheen buigen,” zeg ik. “”Dat dacht ik wel,” zegt hij. “Een tijger is alleen bang voor een tijger. Maar dat begrijp jij niet.”


Marcel de bassethond

november 18, 2016

Ik zit voor de grote spiegel achterin de zaak. De kapster is enthousiast aan het knippen. Van bij het raam komen vreemde geluiden. “Hij moet een balleke kwijt,” zegt de kapster. “Dat doet hij alleen in de salon. Nooit thuis. ’t Is van het haar.” Allemaal kijken we richting raam. Een tweede kapster komt binnen. “Marcel heeft weer gekotst,” zegt de mijne. “En het stinkt. Ik ga het even opruimen.” Zuchtend gaat ze met schoonmaakspray en keukenpapier in de weer. Marcel, een vadsige Engelse bassethond, zit intussen met zijn neus in de boodschappentas van een nieuwe klant. “Zit er eten in? Oei de zak is stuk.” Marcel wordt van de zak weg getrokken.

Ik kijk in de spiegel. Mijn nieuwe haarsnit is prachtig.


De duif

november 17, 2016

Er ligt al drie weken een dode duif voor mijn deur. Elke keer als ik hem zie is hij platter. En lijkt hij meer aan de straatstenen vastgekit te zitten. Ik wil hem niet weghalen. Omdat ik hem dan aan moet raken. Omdat ik dan met hem bezig moet zijn. Dus probeer ik hem te negeren. Gisteren zag ik dat er een paar herfstblaadjes op de duif lagen.

Ik sta in de keuken en zet koffie. Ik hoor het lawaai van de veegwagen. Ik zie hem langskomen aan de overkant van de straat. Het wagentje maakt een u-bocht en komt terug. Ik kijk waar de draaiende borstels de grond raken en hoop dat de duif zal verdwijnen. Ik kijk niet naar de veegwagenbestuurder.

Als de wagen voorbij is open ik mijn voordeur. Ik ruik een vieze weeïge geur en zie dat de duif half weg is.

Het wagentje komt terug gereden met de borstels omhoog. Ik kijk vanuit mijn keuken. De bestuurder kijkt naar mij. Hij draait om, doet zijn borstels omlaag en komt nog dichter langs mijn huis gereden. Ik gluur door het raampje in mijn voordeur naar de straat. De duif is weg.


Ik erger me aan

november 16, 2016

Chauffeurs die tijdens een regenbui mistlicht voeren.

De klant die bij de kassa te dichtbij me staat.

Televisie als ik net ben opgestaan.

De vlieg die door mijn kamer zoemt.

Lichtreclame.

Het Aldi toiletpapier dat veel te dun is maar waar ik nog een maxi pak van heb.

Slechte koffie.

Mijn haar dat aanvoelt als een pruik.

De dode duif die nu al drie weken voor mijn deur ligt en steeds platter wordt.

Mijn eigen onverdraagzaamheid.


Spiegelei omelet

november 14, 2016

“Esther, ik wil een omelet. Zonder ham en kaas. Gewoon op twee sneetjes brood.”
“Natuurlijk M. Een omelet. Dus met geklopte eitjes.”
“Nee, nee, een omelet zonder ham en kaas. Op brood.”
“Ah, een spiegelei met drie eieren?”
“Een spiegelei omelet.”
“Eieren heel of stuk?”
“Heel. Een spiegelei omelet. En zonder ham en kaas. Op twee sneetjes brood.”
“OK.”
“Dank je wel hé Esther.”


Kort haar

november 11, 2016

De jongeren in mijn vormingen vinden kort haar bij meisjes lelijk. Soms zelfs mottig. Een meisje opperde dat kort haar wel kan bij lesbiennes, maar ben je dat niet, dan hoort je haar lang te zijn.

In mijn omgeving wordt lang haar bij vrouwen vrouwelijker gevonden dan kort haar. Vrouwen boven de veertig die hun haar laten knippen worden meewarig aangekeken. Zeker als ze hun haar ook nog in een roodtint verven.

Ik heb jaren lang lang haar gehad. Ik ben het beu. Binnenkort gaat het eraf. Maar verven doe ik niet.


De aardpeer

november 6, 2016

Een lezeres bericht dat inuline in de aardpeer voor darmkrampen en diarree kan zorgen. Het is een suikerachtig koolhydraat, schrijft ze, dat voor de mens niet verteerbaar is maar voor bepaalde schadelijke bacteriën in de darm wel. Die gaan gezellig voortplanten en dan zijn de poppen aan het dansen.

Ik doe wat onderzoek op internet en leer dat de aardpeer het best rauw gegeten kan worden omdat de inuline bij koken of bakken omgezet in fructose. Ik baal. Ik dacht nu net een aardappelachtige te hebben gevonden die ik wel mocht eten. Ik zie ook dat aardperen winderigheid kunnen veroorzaken. Ik google de glycemische index van rauwe en gebakken aardpeer. Ik kan hem niet vinden. Ik check de glucosemeting die ik na het eten van gebakken aardpeer heb gedaan en zie dat ik 5,9 mmol/L scoorde. Dat is goed. Heel goed. Het is tijd om de proef op de som te nemen.

Ik bak een stel aardperen en giet ze af. Ik leg ze op een bedje van rucola en begin te eten. Na het eten meet ik. 6,9 mmol/L. Dat is goed. Ik ga trainen. Ik schrik van mijn gebrek aan kracht. Na de training meet ik nog eens. 7,3 mmol/L. Nog steeds goed. Intussen ben ik al flink winderig en is mijn buik flink opgezet. Ik voel me belabberd. Ik probeer mezelf wijs te maken dat het bij winderigheid zal blijven en dat ik gewoon even slap ben. Ik wil die aardpeer kunnen eten. Alsjeblieft!

’s Nachts beginnen de krampen en de diarree. Keer op keer moet ik mijn bed uit. Ik moet het onder ogen zien: ja, wat diabetes betreft mag ik lekker aan de aardpeer, maar mijn darmen schreeuwen een duidelijk “nee!” Daar gaat weer iets wat ik lekker vind.


Groene energie

november 4, 2016

’s Avonds krijg ik last van een rommelende buik. Even later komen de krampen. En de diarree. ’s Nachts moet ik om het uur mijn bed uit. In de ochtend ben ik slap als een vaatdoek.

Ik vraag me af of de in de oven geroosterde aardperen de schuldigen zijn. Van de rucola kan ik het me niet voorstellen. Of was het misschien de al wat ranzig geworden arganolie?

Ik sta op en ga weer slapen en sta weer op en ga weer slapen. Iets klopt er niet.

Ik zet een kop thee. Green Energy, van Yogi Tea. Mijn maag begint accuut te rommelen. Ik voel krampen opkomen. En herinner me dat ik gisterenmiddag twee grote glazen groene energie heb gedronken.