Met Liefs

januari 26, 2017

Ik vraag of de klas weet welke twee functies borsten bij een vrouw hebben. Een meisje zegt dat borsten zijn om melk aan babies te geven. Verder heeft ze geen idee. Een jongen steekt enthousiast zijn vinger op: “Mevrouw, is het niet gelijk bij een kameel? Voor niet om te rollen?”

Advertenties

In de mist

januari 24, 2017

Zag ik een zwangere ballerina.

dame


Opvrolijk broches

januari 13, 2017

Mijn vriendin is zielig. Ze is net geopereerd en heeft nog een lange weg te gaan tot ze de oude weer is. Aan de telefoon klinkt ze als een verdunde versie van zichzelf.

Niet lang geleden heeft ze een kat aangeschaft. En heeft hem de opdracht gegeven per direct te gaan muizen.

Mijn vriendin houdt van broches.

Ik denk dat ik iets heb om haar op te vrolijken.

poesmuis


Januari blues

januari 13, 2017

De wind blaast de regen onder het keukenraam door naar binnen. Het is maar goed dat Jezus aan zijn kruis hangt. Anders had hij natte voeten gekregen.

Ik wikkel me in een grote kleurige sjaal. Ik prepareer een kruik. Naar buiten kijken kan niet. Mijn slaapkamerraam is dicht gesneeuwd. Ik word maar niet warm.

Het stormt. Er wordt gevreesd voor extreem hoge waterstanden. Ik ben blij dat ik naar het zuiden ben verhuisd.


Voorraad

januari 7, 2017

Bij de drogist. Mijn favoriete badolie is in de aanbieding: twee halen, één betalen. Ik pak vier flesjes. In mijn kast staan ook minstens vier flesjes deodorant. Daar kan de badolie mooi naast.

Ik denk aan het vriendje dat ooit mee ging naar het huis van mijn ouders. ’s Ochtends kwam hij de keuken binnenlopen en riep uit: “Nou ja, weet je wat ik nou gezien heb? In de badkamerkast? Wel zes tubes tandpasta en vier flesjes deodorant. Dat is toch raar? Je kunt er toch maar eentje tegelijkertijd gebruiken?”

Mijn ouders en ik keken hem met open mond aan.

Ik zie dat de Oral-b tandenborstels eveneens in de aanbieding zijn. Ik neem er acht mee.


Wandelen omdat het moet

januari 6, 2017

Ik wandel door de polder. Niet omdat ik dat wil, maar omdat het moet. Ik moet bewegen maar mag niet joggen. Of in de trapeze hangen. Of buikspieroefeningen doen.

Ik heb geen zin dus wandel ik het rondje dat ik normaal gezien jog. Het is koud. De wind blaast door mijn corduroy broek. Het wandelen duurt lang. Ik ben blij dat ik een foto kan maken.

kas


In de wachtkamer

januari 3, 2017

“Hosker!” zegt de bejaarde vrouw als ze hoort dat de huisarts weg is voor een spoedgeval. Ze gaat zitten en kijkt om zich heen. Ik kijk naar haar. Naar haar pimpelpaarse skijack, grijze wollen broek en gezondheidsschoenen. Ze begint te praten. Met mij. Ze praat over haar wasmachine, haar Miele, haar tweede nog maar. Over hoe haar witte was de witste was is die er bestaat. De mensen nu kunnen dat niet meer, wit wassen. Witte was van nu is groezelig. Maar die van haar niet. Al wast ze hem niet meer op 90 graden. Als ze een nieuwe moest kopen zou ze een 7 kilo model nemen. Want hij zit soms toch wel vol. Ze lacht hard.

Ik kijk naar haar tanden. Ze zijn nog maar zo’n twee millimeter lang en afgebrokkeld. Ik moet denken aan een oude haai.

Ze vertelt over haar CV-ketel die ze al 30 jaar heeft. Volgens de monteur moet hij maar één keer in de twee jaar nagekeken te worden. Omdat de lucht in Oostburg zo schoon is. Veel schoner dan in Terneuzen. In Terneuzen gaan de CV-ketels niet zo lang mee.

Ze praat over de Marokkanen in Vlissingen. Over dat ze wel eens door zo’n straat gelopen heeft. Met junks en van die mensen. Dat was toch wat.

Ik kijk star voor me uit en antwoord niet meer. Ik concentreer me op de pijn in mijn buik en mijn rug.

“Kijk,” zegt ze tegen haar man terwijl ze naar een kunststof draad wijst met een haakje eraan. “Dat is voor de fiffi.” “Wat?” vraagt de man. “De fiffi!” “Oh, wifi,” zegt de man. “Maar neen, dat is om de lijsten op te hangen.”

Ik word binnengeroepen door de huisarts.