Leesboek

februari 27, 2017

We zitten aan de koffie. En praten. Ze vertelt dat boeken haar leven hebben gered. Ik vraag haar wat voor boeken ze leest. “Nou ja, leesboeken hè?” antwoordt ze. Ik neem een slok koffie. De bovenbuurman zet zijn house-muziek volle bak aan.

Advertenties

Gasstel

februari 24, 2017

Ik maak een bessen-yoghurttaart. Zoals elke week. Het is een van de weinige dingen die ik als ontbijt kan eten. De bodem staat op het gasstel te wachten op het yoghurtmengsel. Ik heb een paar minuten geleden de zeer pure chocolade-kokosoliesaus over de bodem gegoten.

Ik pak de siliconen vorm met bodem van het gasstel en zie een grote plas chocoladesaus. Ik inspecteer de vorm en ontdek een ferme scheur in de onderkant. Ik kijk naar de plas en haal mijn schouders op. Ik lik chocoladesaus op. En lik nog eens. Ik proef dat het gasstel al een tijdje niet heb schoongemaakt.


Leuk Zeeuws

februari 13, 2017

In mijn cadeaumand vind ik drie zoete Zeeuwse verrassingen. Ik hou van cadeaus en ik hou van verrassingen en de buurman houdt van zoet. Het Zeeuwse knop blikje met dropjes ziet er leuk uit, maar de 99% koolhydraten maakt het iets minder leuk. Het is voor de buurman. Een mok met een Zeeuwse boer en boerin erop is gevuld met chocolaatjes in de vorm van een Zeeuwse knop. Ik hou van mokken, dus verwijder ik de cellofaan verpakking zodat de chocolaatjes richting buurman kunnen gaan en de mok hier kan blijven. De mok blijkt voor de helft gevuld met een prop verpakkingsmateriaal. De tekst “Leuk Zeeuws” wordt zichtbaar aan de binnenkant. Er rest nog een blok chocolade met een lepel erin. Ik hou van lepels. Ik heb een heel assortiment. Ik open de “Leuk Zeeuws” verpakking, trek de lepel uit de chocolade en ontdek dat de lepel van plastic is. Ik gooi hem in de vuilnisbak. De chocolade gaat naar de buurman.


Psychopaten en krankzinnigen

februari 12, 2017

Ik jog op het fietspas langs de provinciale weg. Een wit bestelbusje nadert. En claxonneert. Ik zie de bestuurder enthousiast zwaaien. Ik denk aan de schrijver die beweerde dat alle bestuurders van witte bestelbusjes psychopaten zijn. Ik zwaai terug.

Ik bekijk mezelf. Ik ben verkouden dus ik draag twee broeken, beenwarmers, een te groot knalrood vintage trainingsjack, een gehaakte omslagdoek die ik drie keer om mijn hals heb gewikkeld en waardoor ik mijn hoofd nauwelijks meer kan bewegen, en een blauwe seventies schaatsmuts met kwastje. En roze handschoenen. En oranje hardloopschoenen.

Mijn vriendin vertelde me ooit dat haar familie raar is, maar de mijne krankzinnig. Wellicht ben ook ik krankzinnig. En heeft de psychopaat in de witte bestelbus dat herkend.

Dan bedenk ik dat mijn vriendin ook soms in een witte bestelbus rijdt.


Liever niet

februari 9, 2017

Ik loop door Gent. In mijn spijkerbroek, mijn blauwe leren jack en de UGGs van mijn moeder. En met mijn te lange korte haar. Ik heb een loopneus en moet om de haverklap niezen. Ik ontwijk spiegelende winkelruiten. Ik heb mijn handen diep in mijn broekzakken gestoken. Ik ben slechtgehumeurd.

Een dikkige man van een jaar of vijftig stapt op met af. Hij kijkt wat wazig uit zijn ogen. In zijn handen heeft hij een groot fototoestel.
“Mag ik misschien een foto van u maken?”
“Nee, liever niet. Sorry.”
“Oké.”


In mijn kamer

februari 3, 2017

Stond opeens een vreemde man.

de-man