Vol verwachting

Terwijl ik in de keuken sta komt de auto van de post voor mijn deur gereden. Ik verwacht een pakketje. Ik maak me klaar om de deur open te maken als de postbode aan zou kloppen. Ik hoor de motor van de auto ronken. Ik schep mijn soep in een kom. De motor ronkt nog steeds. Ik loop met de kom soep de trap op. Zittend op de bovenste trede begin ik te eten. De motor slaat af.

Ik buk me en gluur tussen de traptreden door naar de voordeur. Door het kleine ruitje zie ik nog steeds het wit met oranje van de postauto. Terwijl ik mijn laatste lepel soep naar binnen werk hoor ik een autoportier opengaan. Daarna hoor ik het geklepper van de brievenbus, het slaan van het portier en het wegrijden van de postauto.

Op mijn deurmat ligt een brief.

Een paar uur later rijdt het witte busje met de aardige jongeman voor. Ook dit keer bezorgt hij me keurig mijn pakketje.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: