Zo’n dag

Ik rij over de expresweg richting werk. Een geel bord in de berm vertelt me dat er over drie kilometer een rijstrook afgesloten wordt. Ik rij tot in Antwerpen zonder een wegversmalling tegen te komen.

Op de radio hoor ik het nieuws van 10 uur aangekondigd worden. Ik leef in de veronderstelling dat het nog maar 9 uur is. De klok op mijn dashboard zegt 10 uur. De klok op mijn dashboard staat nog op zomertijd. Voor de zekerheid zet ik mijn telefoon aan. Die zegt dat het 9 uur is.

Ik rij Kipdorp op en hoor een piep uit mijn jaszak komen. Ik negeer het.

Klokslag 10 uur ren ik de trappen op naar de ruimte waar we intervisie hebben. Er is niemand. Ik vraag waar ik moet zijn. Ik word naar de zolder verwezen. Ik zet nog snel koffie, ren twee trappen af, ren drie trappen op, en zie niemand.

Ik pak mijn telefoon om mijn diensthoofd te bellen en zie een smsje. Verstuurd om 7 uur. Met de boodschap dat de intervisie vanwege ziekte is geannuleerd.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: