Voldaan

december 11, 2016

Vriendin S komt logeren omdat ze twee optredens heeft aan de andere kant van de Westerschelde. In de ochtend, na koffie en wafels, trainen we in de trapeze. Ik ben wat onwennig. Toch zijn we op een of andere manier beter op elkaar afgestemd dan ooit en ontstaat er een prachtige truc op een plaats in de act die altijd licht rommelig was. We zijn zo blij als kinderen.

Bij de therapeut moet ik me een moment voor de geest halen waarop ik me sterk en onoverwinnelijk voelde. Ik denk aan het straattheaterfestival in Luxemburg. Aan het moment vlak na de voorstelling. S en ik zitten naast elkaar op de trapezestok uit te hijgen en zwaaien naar het publiek.

Ik neem me voor weer meer te gaan trainen.

35c777c450dc4c3372e6b921ae171b70c5d90b7d

Advertenties

Nieuwjaar

januari 1, 2016

Het is drie uur in de middag. Ik lig in mijn bed. Niet omdat ik een kater heb. Ik heb gisteren mijn 35 cl flesje prosecco gedronken en dat was dat. Niet omdat ik het laat heb gemaakt. Om half twaalf lag ik warmpjes onder de veren. Geen vuurpijl heb ik gezien. Ik lig in bed omdat ik een middagslaapje heb gedaan en er niet meer uit wil. En dat is een probleem. Omdat ik moet trainen. Omdat ik volgende week een duotrapeze-optreden heb. Omdat ik het niet kan maken tegenover S om niet in conditie te zijn. Omdat ik een angsthaas ben.

Als ik denk aan buikspieroefeningen zakt de moed me in de schoenen. Als ik denk aan hardlopen ook. Ik sta op, hijs me in mijn hardloopoutfit, zet mijn seventies schaatsmuts op en ga naar buiten. Het voordeel van hardlopen is dat ik mijn verstand op nul kan zetten en alleen maar hoef te gaan.

Gisteren werd ik tijdens het lopen ingehaald door een wit bestelbusje. De chauffeur toeterde. Ik keek strak voor me uit. Ooit las ik dat alle witte busje-bestuurders psychopaten zijn.

Op de Goudenpolderdijk werd ik ingehaald door een wit bestelbusje van de Post. Het busje reed erg langzaam. En reed gelukkig door. Vlak bij huis werd ik weer ingehaald door het witte postbusje. Ik wist niet wat ik ervan moest denken.

Vandaag rijden er geen witte busjes. De psychopaten hebben een rustdag.


Lijn

december 28, 2015

Ik trek een oude spijkerbroek aan. Hij zit niet lekker. Hij spant. Vooral in de taille. Ik kijk. Ik kan me niet herinneren dat de broek zo zat. Ik vraag me af of ik ben aangekomen.

Mijn vriendin vertelt me dat ze ongemerkt vijf kilo verzwaard was. Niemand had het gezien. Ook ik niet. Ze vertelt dat haar jurkjes strakker gingen zitten.

Ik ga op de weegschaal staan. De weegschaal doet niets. De batterij is op.

Ik denk aan de wasdroger. Misschien laat die mijn spijkerbroek wel krimpen. Aan mijn andere kleren merk ik niets. Het is alleen die ene broek.

Ik meet mijn bloedsuiker. Na een normaal ontbijt van roggecrackers en kaas. Ik piek enorm. Ik meet die dag nog een paar keer. Ik word ongerust.

Ik vervang de batterij van de weegschaal. Ik weeg 62,8 kilo. Ik bedenk dat ik al die kilo’s in de trapeze op moet trekken. Ik denk aan het optreden in januari waar ik voor aan het trainen ben.

Ik let op mijn eten. Nog meer dan normaal. In januari moet en zal mijn broek weer lekker zitten.


Monomaan

december 27, 2015

Begin januari heb ik een duotrapeze-optreden in Duitsland. Met mijn vriendin S. We hebben twee dagen samen getraind om te zien waar we stonden. De kracht is goed. De techniek ook. Behalve één klein ding. Bij de ceinturé, wanneer ik mijn benen rond S’ lichaam haak, klem ik mijn voeten niet stevig genoeg. En dat is nu juist iets wat ik niet in mijn eentje kan oefenen.

Ik bedacht dat ik dat zou kunnen trainen door mijn benen rondom een vrij hangende bokszak te klemmen en dan sit-ups te doen. Jammer genoeg heb ik twee jaar geleden mijn bokszak verkocht. Ik verzin een oefening op mijn vintage fitnessbank. Ik krijg er een enorme bloeduitstorting van, schuin onder mijn knie en dus zichtbaar in het optreedkostuum.

Ik slaap. En droom. Een erotische droom nogal liefst. Als de droomman zich tussen mijn benen laat zakken haak ik mijn voeten achter zijn rug in elkaar. En test of ik genoeg kracht heb.


In Luxemburg

augustus 11, 2015

Sliep ik twee dagen in de open lucht.

11218210_10153502716456800_2932472649420853808_n


Stoer

augustus 2, 2015

Ik voelde me best stoer: in mijn eentje onderweg met de zwarte Volkswagen pick-up om de Sol’Air trapezeinstallatie op te zetten. En daarna, met S, twee shows te spelen.

volkswagen


Mast

mei 24, 2015

Ik zet mijn mast op in mijn gloednieuwe trainingsruimte. De afspanpunten zijn aan de balken geschroefd. Hoog. En niet erg handig. Ik denk. Sleep met een stoel. Leg de mast daarop. Sta op een krukje. Val bijna om. Haal een ander krukje. Vervang de te lange slings. Balanceer de mast op mijn hoofd tijdens het vervangen. Zie in mijn gedachten de mast al door het nieuwe raam vallen. Ik zet op. Ik haal neer. Ik zet op. Klim een ladder op. Verzet de ladder. Ben bang. Maar ga door.

Na anderhalf uur staat de mast. Ik wil weten of ik de achterwaartse rol naar kaars nog kan. En jawel. Ik kan hem met gemak.